vrijdag, 09 augustus 2013

Nieuwe spelregel Saboteur

Frederic Moyersoen (de auteur van Saboteur) heeft een spelregelwijziging doorgevoerd voor zijn kaartspel Saboteur. Wanneer je aan het einde van het spel goudkaarten uitdeelt aan de winnende kabouters, geef je nu zoveel goudkaarten als er goede kabouters zijn (in plaats van zoveel goudkaarten als er spelers zijn). Door deze spelregelaanpassing krijgt elke goede kabouter slechts 1 kaart. Dit zou meer balans geven aan het kaartspel. In de nieuwe versies van Saboteur is de spelregelwijziging reeds doorgevoerd. Om huishoudelijke ruzies te vermijden kan je best vooraf afspreken welke spelregel je wil gebruiken.

maandag, 01 juli 2013

Oh no… UNO

In het “Het gevaarlijke spellenvirus” veegde ik de vloer aan met UNO, een kaartspel dat ik absoluut niet graag speel. Hierop kwamen heel wat reacties. Niet alleen uit huishoudelijke kring, ik versierde er ook een mooie bijrol mee in de blog “De Tafel Plakt” van mijn favoriete blogschrijver Dominique, waarvoor dank. Om jullie wat zoekwerk te besparen, hier is de link: http://detafelplakt.skynetblogs.be/archive/2013/06/29/numero-uno.html

Ik vrees dat ik Dominique wat uitleg ben verschuldigd. En terecht! Eerst wil ik graag benadrukken dat ik luchtige spellen met een relatief hoge geluksfactor best kan appreciëren. Ik zal zelfs meer zeggen, ik speel vaak en graag dit soort spellen. Waarom vind ik UNO dan niet leuk? Ik zal het jullie meteen vertellen. Er zijn een aantal regels in het spel die me storen en ik citeer deze regels uit de spelregels:

1 Wanneer een speler zijn voorlaatste kaart heeft uitgespeeld moet hij hardop “UNO” roepen om zo zijn tegenspelers te waarschuwen dat hij nog maar één kaart  heeft.  Als hij vergeet te roepen en één van zijn tegenspelers merkt dat op, dan moet hij twee strafkaarten nemen van de stock.

Hoe frustrerend is deze situatie? Je bent goed op dreef (lees: je hebt veel geluk gehad bij het trekken van de kaarten, maar dit geheel terzijde) en je speelt je voorlaatste kaart uit, maar je vergeet UNO te roepen. Leedvermaak alom! Twee strafkaarten aan je been, want de tafel plakt! De tafel plakt inderdaad, maar ik speel liever spellen waarbij de tafel niet plakt, als je begrijpt wat ik bedoel. Als een speler in Agricola vergeet om zijn schapen op zijn boerderij te plaatsen, dan mag die speler (ook in mijn beurt) alsnog zijn schapen redden. Ocharme die schapen en ocharme die speler. Tenzij die speler dit vijftien ronden later vraagt. Mijn goedheid kent ook zijn grenzen.

2 Elk commentaar of ongepaste suggestie wordt bestraft met het nemen van 4 kaarten!

Conclusie: allemaal stilletjes blijven zitten en vooral geen commentaar geven.

3 Regels voor 2 spelers: bij een “keer om” en een “sla beurt over” kaart: de speler die deze kaarten speelt, mag onmiddellijk weer spelen.

Je spaart al je “keer om” en “sla beurt over” kaarten en dan… BOEM… je speelt in jouw beurt 50 (of meer) “keer om” en “sla beurt over” kaarten allemaal na elkaar. Je blijft steeds aan de beurt waardoor je het spelletje op je één been wint. Als je tegenspeler even slim is als jij, zal hij hetzelfde doen, waardoor je een spelletje “keer om- en sla beurt over-kaartjes sparen” krijgt. Geeuw!

En dan is er nog een vervelende huisregel die jammer genoeg in mijn huis werd gebruikt:

4 Als je één van de vier UNO-kaarten uitspeelt (je kent die kaarten wel, het opschrift UNO staat zowel vooraan als achteraan op de kaart), dan mag je al je kaarten ruilen met een speler naar keuze!

Ik weet niet wie deze regel ooit heeft uitgevonden, maar dit is de meest frustrerende regel die ik ooit heb ondervonden tijdens een spel. (Im Jahr des Drachen even buiten beschouwing gelaten.) Waarom moet je dan nog je uiterste best doen tijdens een spel? Verzamel gewoon massaal veel kaarten en wacht tot een andere speler slechts één of twee kaarten op handen heeft. Speel dan je UNO-kaart uit en ruil al je kaarten met die onschuldige speler. Wedden dat hij zal lachen van plezier?

Om bovenstaande redenen speel ik UNO totaal niet graag. Indien jullie UNO wel leuk vinden, speel het dan gerust en met veel plezier. Iedere mens is immers verschillend en dat is maar goed ook.