woensdag, 13 november 2013

The Downfall of Pompeii

The Downfall of Pompeii is een familiespel dat bestaat uit twee delen. In het eerste deel plaatst iedereen zijn meeples op het speelbord (aan de hand van kaarten). In het tweede deel komen de lavategels op het speelbord en dan is het rennen voor je leven!

The Downfall of Pompeii is een heel licht familiespel. Misschien zelfs iets te licht voor mij. Er is weinig uitdaging en echt heel spannend wordt het ook niet. Toch niet met twee spelers. Ik ga het spel binnenkort nog eens een kans geven met 3 of 4 spelers. Hopelijk wordt het spel dan wat spannender en/of leuker.

Het thema is wel heel leuk geïntegreerd in het spel. De vulkaan en de lavategels zijn originele vondsten. Toch voelt het allemaal wat abstract aan. Blokjes plaatsen, blokjes verwijderen, tegels plaatsen, … Ik heb niet echt het gevoel dat ik op de vlucht ben voor de lava. Er staan ook veel meeples op het speelbord waardoor je snel het overzicht verliest en niet goed weet welke van je meeples je eerst moet redden. Zeker omdat je niet weet van welke kant de lava zal komen. Daarnaast zit er ook heel veel geluk in het spel, vooral bij het trekken van de lavategels.

The Downfall of Pompeii is een origineel spel, maar ik had er veel meer van verwacht. Hopelijk wordt mijn tweede indruk met meer dan twee spelers een stuk beter? Anders vrees ik dat dit spel op mijn verkoopstapel zal belanden. Zonde.

dinsdag, 12 november 2013

Verslag Spellenspektakel

Zondag trok ik, met drie vrienden, naar het verre Eindhoven voor mijn tweede editie van het Spellenspektakel. Door het verschrikkelijke regenweer en de lange zoektocht naar een geschikte parkeerplaats kwamen we iets later dan voorzien aan in Eindhoven.

Het eerste spel dat we speelden was Mayday! Mayday! van de auteur Corné Van Moorsel. Het was een eer om dit spel samen met de auteur te mogen spelen. Corné kent u misschien van de spellen Powerboats (racespel met speedboten) of Streetsoccer (voetbalspel met voetballers)?

Ik was vooraf heel benieuwd naar dit spel. Het deed me denken aan The Resistance en (bijna) iedereen weet dat The Resistance één van mijn favoriete spellen is. Ik vroeg me dan ook meteen af of dit spel even goed of misschien zelfs beter kon zijn dan The Resistance? Ik kan al meteen zeggen dat we tijdens Mayday! Mayday! het meeste plezier hebben beleefd. De beschuldigingen vlogen heen en weer en er hing een leuke sfeer rond onze tafel.

In Mayday! Mayday! ben je lid van een vliegtuigcrew. De piloot is plotseling gestorven. Er doen geruchten de ronde dat er verraders onder het personeel zitten. Aan de eerlijke spelers om uit te zoeken wie de verraders zijn. Aan de oneerlijke spelers om ervoor te zorgen dat ze niet worden beschuldigd.  

Automatisch wordt de vergelijking met The Resistance gemaakt. Er zijn namelijk veel gelijkenissen. Verborgen rollen, de goeie tegen de slechte, het deductie-mechanisme en het stemmen. Veel gelijkenissen, maar ook een aantal verschillen. Mayday! Mayday! is overzichtelijker. Er liggen drie kaarten voor elke speler en door één van deze kaarten te bekijken, kom je steeds meer te weten over de betrouwbaarheid van de andere spelers. Je kan aanduiden of een bepaalde persoon al dan niet te vertrouwen is. Doordat deze aanduidingen gedurende heel het spel blijven liggen, hoef je minder te onthouden en wordt het deductie-element makkelijker.

Ik heb enorm genoten van dit spel. Mayday! Mayday! werd aangekocht door spellenclub De Strateeg waardoor ik het spel zelf niet heb aangekocht voor mijn persoonlijke collectie. Ik zal immers nog vaak genoeg de kans krijgen om dit spel te spelen op de spellenclub. Toch heb ik al een klein beetje spijt van deze beslissing. En wel om twee redenen. Ten eerste is er de spotprijs van 12 euro en een sjik. Ten tweede is het spel een goede afwisseling voor The Resistance.

En dan nu het antwoord op de vraag waarop u zit te wachten: is het spel beter of slechter dan The Resistance? Ik denk dat The Resistance mijn favoriet blijft in dit genre spellen, maar Mayday! Mayday! komt toch aardig in de buurt. Een gouden raad: als je een liefhebber bent van spellen als The Resistance MOET je dit spel gewoon eens spelen!  

Het tweede spel dat we speelden was Alarm! Ook met een uitroepteken! Uitroeptekens plaatsen achter de naam van een spel wordt stilaan een trend in bordspellenland! Na Bang! en Mayday! Mayday! wordt er ook achter Alarm een uitroepteken geplaatst! In Alarm! trek je kaarten van de trekstapel en geef je elke speler aan de tafel (inclusief jezelf) één kaart. Door het slim uitdelen van kaarten aan spelers moet je proberen om je tegenspelers te elimineren uit het spel. Twee kaarten met een politiesymbool of drie kaarten met een symbool van een hond brengen je al in de problemen. Alarm! is ontworpen door een Belg en dat alleen is al leuk! Maar was het spel ook leuk? Het spel was leuk maar jammer genoeg zonder uitroepteken. Het was niet slecht, maar ik werd er niet warm of koud van. Ik ben natuurlijk erg verwend op spellengebied en dan zet je niet meer zo snel een uitroepteken achter elk doorsnee spel.

Het derde en laatste spel dat we speelden was Quantum. Quantum is het meest originele spel met dobbelstenen dat ik ooit speelde. Je moet het spelen om het te geloven! Ik vond het een heel leuk spel en de kans is bestaande dat dit spel ooit in mijn collectie terechtkomt. Maar dan liever de Nederlandstalige versie en aan een iets lagere prijs dan 40 euro.

Naast het spelen van spellen heb ik natuurlijk ook wat koopjes gedaan. Streetsoccer voor 10 euro, Identik voor 15 euro, Kaiser voor 5 euro, The Downfall of Pompeii voor 30 euro, Black Stories voor 8 euro, Guild Hall voor 19,90 euro, Qwixx Deluxe voor 12,80 euro, Room 25 voor 18,90 euro en River Dragons voor 24,20 euro.

Tot slot nog één vraag aan de organisatie: kunnen er volgend jaar alstublieft iets grotere pakken friet worden voorzien? De portie frieten die ik kreeg was voor mij net voldoende als aperitiefhapje maar zeker niet als hoofdmaaltijd. Gelukkig kon ik mijn honger stillen met de vele mooie spellen! Bedankt en waarschijnlijk tot volgend jaar! Uitroepteken!

maandag, 11 november 2013

Marie is de commandant in coöperatieve spellen

Marie: Doe nu dit en doe dan dat!

Jean: Mag ik zelf mijn acties kiezen? Je bent een bazige speelster!

Marie: Ik ben alleen maar bazig omdat jij totaal niet weet wat je aan het doen bent.

Jean: Toch denk ik dat je bazig…

Marie: Zwijg! Ik ben niet bazig!

zondag, 10 november 2013

Powerboats

Geef een man een vis … en hij zal eten hebben voor één dag. Leer een man hoe hij moet vissen ... en hij zal in zijn boot zitten en een hele dag bier drinken.

Mannen en boten. Het is altijd een goede combinatie. Daarom kocht ik het spel Powerboats.

Powerboats is een racespel met speedboten. Dat klinkt stoer. Met je speedboot tussen boeien en eilanden slalommen en proberen om als eerste de finish te bereiken. Verplaatsingen gebeuren door een simpel, maar origineel dobbelsysteem. Je kan elke beurt kiezen om al je dobbelstenen te behouden, één dobbelsteen toe te voegen aan je huidige voorraad dobbelstenen of één dobbelstenen uit je voorraad dobbelstenen wegnemen. Simple comme bonjour.

De onderdelen zijn het bekijken waard. Een mooi modulair bord met de zee, boeien en eilandjes. De speedboten zien er mooi uit, net als de glanzende driezijdige dobbelstenen. Over de boeien ben ik minder enthousiast. Mooi, dat wel, maar ze vallen snel uit elkaar. Ofwel heb ik ze slecht in elkaar geknutseld?

De voordelen van Powerboats zijn de heel eenvoudige spelregels (ja, echt heel eenvoudig!) en de spelersaantallen. Je kan dit spel van twee tot zes spelers spelen. Hoe meer spelers, hoe beter. Dan lig je elkaar meer in de weg.

Ik hou van racespellen, maar Powerboats kon me toch niet echt boeien. (Boeien, heb je hem?) Ofwel speel je heel voorzichtig en gebruik je weinig dobbelstenen, maar dan wordt het spel snel saai. Ofwel neem je risico’s om de fun er wat in te brengen. Ondanks de genomen risico’s geraakte de fun er bij ons echter niet in. Eén stuurfout en je vaart de verkeerde kant op waardoor al je plannen in duigen liggen of nog erger: je knalt tegen een eiland. Dat is één keer grappig, maar na een aantal keer is het eerder vervelend dan grappig.

Het spel duurt ook vrij lang voor een racespel. Normaal moet je 3 parcours afleggen. Wij gaven er na één parcours al de brui aan. Ik kan niet zeggen dat ik het erg vond dat ik de andere parcours niet meer heb kunnen spelen.

Van de vier spelers waarmee ik dit spel speelde was er niemand echt enthousiast. En dat is een eufemisme. Twee van hen heb ik moeten tegenhouden of ze hadden het spel in brand gestoken.

Als je op zoek bent naar een goed racespel, zou ik je eerder Formula D, Rallyman, Demarrage of Formel Fun (ook bekend als Ditterio’s Race) aanraden. Ave Caesar, Top Race en Snow Tails zouden ook goed zijn, maar deze spellen heb ik zelf nog niet gespeeld.

Mannen en boten. Achteraf bekeken is dit misschien toch niet altijd een goede combinatie. Misschien omdat ik geen bier lust?

zaterdag, 09 november 2013

Room 25

Een man ontwaakt in een labyrint bestaande uit diverse aan elkaar gekoppelde kubussen. Hij loopt een kamer in en wordt vervolgens in stukjes gesneden door een traliewerk van ijzerdraad bestaande uit vierkante blokjes. Vijf mensen die elkaar niet kennen ontwaken ook in de kubussen. Ze weten niet hoe ze daar gekomen zijn. De vijf worden gedwongen om samen te werken in hun poging uit de kubus te ontsnappen. Ze komen erachter dat in verschillende kamers valstrikken geplaatst zijn. Zullen ze uit de kubus kunnen ontsnappen?

Dit is de samenvatting van de film Cube. Het spel Room 25 is gebaseerd op deze film.

Het doel van Room 25 is ontsnappen uit een gevangenis met verschillende kamers. Sommige kamer zijn veilig, andere kamers zijn gevaarlijk tot zelfs dodelijk. Room 25 is een coöperatief spel. Je werkt samen met je tegenspelers om de kamers te doorzoeken en te ontsnappen uit de hel!

Er zijn vier mogelijke acties waaruit men elke beurt twee acties kan kiezen.

1 In het geheim kijken naar een naburige kamer

2 Een naburige kamer betreden

3 Een rij kamers verschuiven

4 Een andere speler in een naburige kamer duwen.

Er zijn ook een aantal varianten aanwezig in het spel. In één van deze varianten zijn er één of meerdere bewakers. Zij moeten verhinderen dat de gevangenen kunnen ontsnappen en zij zullen er ook niet voor terug deinzen om iemand in een dodelijke kamer te duwen.

Dit spel is op mijn lijf geschreven. Room 25 is F A N T A S T I S C H !

Omdat ik zo enthousiast ben, geef ik u hieronder 20 redenen waarom u Room 25 zeker moet kopen:

1 De verborgen rollen zorgen voor extra spanning in het spel.

2 De spelregels zijn heel eenvoudig.

3 Het spel speelt heel vlot.

4 Room 25 is heel leuk.

5 Je gaat helemaal op in het thema.

6 Het artwork is heel knap.

7 Door de vele verschillende kamers is er steeds afwisseling.

8 Het spel duurt niet te lang, ongeveer een half uurtje.

9 Room 25 is heel snel opgezet.

10 De miniaturen mannetjes zijn heel mooi gemaakt.

11 Eindelijk een spel met een memory-element dat wel leuk is.

12 Dit spel bruist van de spelersinteractie.

13 Room 25 is even goed als de film.

14 De spelersaantallen! Je kan dit spel met 1, 2, 3, 4, 5 of 6 spelers spelen.

15 Dit spel kan je zowel met kinderen als met volwassenen spelen.

16 Er is nooit down time in dit spel.

17 Er wordt veel gelachen tijdens dit spel.

18 De spanning is te snijden.

19 Ik ken geen enkel beter spel in dit genre.

20 Er zijn verschillende varianten mogelijk.

Twijfel je nog steeds? Tja, dan weet ik het ook niet meer.

vrijdag, 08 november 2013

Tips voor Formula D

1 De beurtvolgorde wordt bepaald door de positie van de wagens op het parcours en niet door de tafelvolgorde van de spelers.

2 Beperk je tot één ronde. Een race met twee of drie ronden kan heel lang duren.

3 Speel op je gevoel en tel de vakjes niet bij je verplaatsing. Dit maakt het spel veel leuker.

4 Hoe meer spelers, des te leuker. Met veel spelers rijd je meer in elkaars weg wat goed is voor de spelersinteractie.

5 Als je een bocht nadert, ga naar een lagere snelheid. Geef opnieuw gas als je in de bocht bent.

6 Rol de dobbelsteen naast het bord. Zo vermijd je dat je met je dobbelstenen de wagens omvergooit.

7 Begin met de regels voor beginners. Later kan je dan extra regels toevoegen om meer strategie toe te voegen aan het spel.

8 Start met het Monaco parcours. De straatrace is voor meer gevorderde spelers.

9 Formula D speel je voor de fun. Verwacht geen diepe strategische beslissingen. Leef je helemaal in in het thema en je zal veel plezier beleven aan dit spel. Tenminste als je houdt van racespellen.

donderdag, 07 november 2013

Yes!

slechte verliezer.jpg

woensdag, 06 november 2013

Grappig moment tijdens One Night Werewolf

Deelnemer Jasper tijdens het spel One Night Werewolf: "dit is echt geen tof spel, je hebt geen invloed op het spel, ik vind het originele Weerwolf-spel veel leuker, je hebt te weinig informatie, hoe kan ik nu weten wie er goed of slecht is, spelen we geen ander spel, pfff..."

Andere spelers vonden dit wel leuk en wilden het spel nog eens spelen. Jasper zat te morren, waarop ik voorstelde om te stemmen. De meerderheid van de stemmen zou beslissen of we het spel al dan niet nog een keer zouden spelen.

Jasper stak als eerste zijn hand heel enthousiast in de lucht en riep: "Aléé, ik wil het nog wel eens spelen!"

 

Rare jongens, die Jaspers...

one night werewolf.jpg

 

 

dinsdag, 05 november 2013

Een nieuw spel voor Ditterio

For Sale is mijn laatste nieuwe aanwinst. Het is een simpel kaartspelletje voor 3 tot 6 spelers.

Dit is de korte inhoud van For Sale:

Er zijn twee ronden. In de eerste ronde bieden alle spelers elk om beurt op huizen (kaarten). Er liggen evenveel huizen op tafel als er spelers zijn. Elk huis kan een waarde hebben van 1 tot 30. Tijdens je beurt kan je je bod verhogen of passen. Als je past, neem je het huis met de laagste waarde uit het aanbod en betaal je de helft van je bod. De laatste speler die past betaalt zijn volledige bod. In de tweede ronde worden de geldkaarten omgedraaid. Er liggen evenveel geldkaarten als er spelers zijn. Elke geldkaart kan een waarde hebben van 0 tot 1000 dollar. Nu kunnen de spelers met hun huizen bieden op de geldkaarten. Elke beurt neemt elke speler een huis uit zijn hand en tegelijkertijd toont elke speler de waarde van zijn huis. De speler met het duurste huis mag de meest waardevolle geldkaart nemen, enz. Als alle geldkaarten onder de spelers zijn verdeeld is het spel afgelopen. De speler met het meeste geld wint.

 

Ik kijk er erg naar uit om dit kaartspel eens te kunnen spelen. Waar je ook kijkt of leest, iedereen is positief over For Sale. Een aantal commentaren over dit spel, willekeurig van het internet geplukt:

  • Mijn favoriete kleine kaartspel aller tijden
  • Eén van de beste biedspellen
  • Simpele regels, excellente mechanismen en veel plezier
  • Waarschijnlijk één van de beste fillers die ik bezit
  • De koning van alle fillers
  • Ik wou dat ik dit spel al jaren geleden was tegengekomen
  • Snel en leuk
  • Fantastisch introductiespel voor niet-spelers
  • Super spel
  • Je zal nooit een beter spel vinden dat je kan spelen in 15 minuten
  • De kaarten zijn van goede kwaliteit
  • Eén van de weinige spellen waarnaar mijn kinderen vragen om te spelen
  • Ik heb dit spel nog nooit gespeeld met iemand die het niet leuk vond
  • Ik zal nooit neen zeggen als ze mij vragen om dit spel te spelen
  • Licht als een veer maar altijd welkom
  • Eén van de beste kaartspellen aller tijden
  • Ik hou van dit spel

 

Wat kan ik daar nog aan toevoegen?

 

Eén ding: dat ik het zo snel mogelijk wil spelen!

maandag, 04 november 2013

Het Stenen Tijdperk komt tot leven!

Er waren eens, heel lang geleden toen de mensen nog seks hadden in hutjes met strooien daken, een aantal werkers. Ze werkten van ’s morgens tot ’s avonds. De ene werker ging hout hakken in het bos, een andere werker ging voedsel zoeken, nog een andere werker ging op zoek naar gereedschappen. Zo werden de taken elke dag mooi verdeeld.

In het midden van het bos stond een sekshut. In de sekshut plantten de werkers zich voort. De hieruit ontstane kinderen werden meteen ingezet om ook mee te gaan werken. Tegenwoordig heet dit kinderarbeid. In het stenen tijdperk was dit echter de normaalste zaak ter wereld.

Eén van deze tewerkgestelde kinderen was Meeple. Ze noemden hem Meeple omdat hij eruitzag als een meeple. De vader van Meeple had vroeger nog gewerkt op een boerderij in Agricola, dus hij had voldoende werkervaring. Deze ervaring zou hij nu doorgeven aan zijn eerstgeboren zoon, Meeple. Meeple werd aangeduid als jager.

Op een dag kwamen de werkers thuis na een vermoeiende werkdag in de goudmijnen. Met een knorrende en lege maag zaten ze aan tafel te wachten op de jager Meeple. Plotseling werd er op de deur geklopt. Na een teleurstellende jacht kwam Meeple binnen met lege handen en ging meteen uithuilen bij zijn vader.

Meeple: “Papa, ik ben uitgehongerd!”

Papa: “Dag Uitgehongerd. Ik ben papa!”

Meeple: “Papa, ik ben serieus!”

Papa: “Serieus? Ik dacht dat je Uitgehongerd was?”

Meeple: “Jij bent zeker de leukste thuis?”

Papa: “Nee, ik ben papa.”