dinsdag, 03 december 2013

Beste spel van week 48

Op veel recensieblogs (waaronder deze blog) kan u recensies lezen over spellen. Hopelijk leuk om te lezen, maar als lezer waarschijnlijk moeilijk om uit die spellennest het beste spel te kiezen. Daarom zal ik u vanaf nu helpen. Ik zal u vertellen welke spellen ik vorige week speelde en nog beter: welke spellen ik het leukst vond!

 

Vorige week speelde ik exact 10 verschillende spellen. Welke van deze 10 spellen waren de leukste, de beste, de meest onvergetelijke en de meest interessante spellen? Kortom, aan welke van deze spellen heb ik de voorbije week het meeste plezier beleefd?

 

Het minst interessante spel van de 10 was Identik. Het is een tekenspel. Leuk om eens te spelen, maar na één speelbeurt heb je het wel gezien. Identik is ook niet echt een spel te noemen. Eerder een leuk tijdverdrijf.

 

Het zwaarste spel dat ik in week 48 speelde was zonder twijfel Amerigo. De laatste nieuwe Feld. Uitdagend en origineel, maar niet boeiend genoeg en een tikkeltje te lang voor een plaatsje in mijn top 3 van de week.

 

Ik speelde de voorbije week vooral korte, leuke spellen, zoals het biedspel For Sale, het dobbelspel Qwixx Deluxe, het meerderhedenspel Slag Je Slag(room) en het push your luck spel Incan Gold. Ik heb heel erg genoten van deze spellen, maar ook deze spellen haalden mijn top 3 niet.

 

De vier beste spellen van de week waren 7 Wonders, Guildhall, Lancaster en Zooloretto.

 

En dan nu mijn top 3 van week 48:

 

3 Zooloretto

 

De meer dan geslaagde bordspelversie van Coloretto. De basis blijft hetzelfde, maar je krijgt er gratis een aantal leuke extra’s bij. Een aanrader!

 

2 Guildhall & 7 Wonders

 

Een ex aequo op de tweede plaats omdat ik echt niet kan kiezen welke van de 2 ik het leukste vind. Het zijn allebei topkaartspellen. Beide spellen spelen heel vlot. Het pestelement in Guildhall is iets groter. Met twee spelers is Guildhall trouwens het leukst, met meerdere spelers is 7 Wonders beter. Ik kan niet kiezen en ik kies dan ook niet. Twee toppers op de tweede plaats!

 

1 Lancaster

 

Ik kreeg weliswaar zwaar op mijn doos tijdens het spel, maar Lancaster blijft toch één van mijn grote favorieten. Een steengoed spel en één van de beste worker placement spellen die ik ooit speelde. Volop interactie, je kan de andere spelers wegdrijven van een plaats op het bord. Leuk! Zonder frustratie bij de andere speler, want die speler mag zijn meeple opnieuw inzetten. Leuk! Altijd interessante beslissingen. Leuk! Het stemmen op de wetten. Leuk! Nog een positief punt: in deze worker placement moet je geen voedsel verzamelen. Na spellen als Het Stenen Tijdperk en Agricola is dit een verademing!

maandag, 02 december 2013

Dit was november 2013

November telt dertig dagen, maar het dubbele aan wind en regenvlagen. En dat hebben we deze maand gemerkt. Regen, regen en nog eens regen. Er zijn slechts twee voordelen aan dit rotweer.

1 Mijn auto is eindelijk nog eens gewassen.

2 Het merendeel van mijn spellen kan ik binnenshuis spelen.

Laten we het voor de verandering eens hebben over mijn gespeelde spellen van deze maand.

Quoridor (9x)

Ik ben geen grote fan van abstracte spellen, maar Quoridor is de spreekwoordelijke uitzondering die de regel bevestigt. De wegen van je tegenspeler(s) zo slim mogelijk proberen te barricaderen door hekken te plaatsen en dan “in your face” roepen en zelf een achterpoortje naar de overwinning nemen. Er verschijnt alweer een heel brede glimlach op mijn gezicht. Geniaal.

Black Stories (8x)

Een mens hangt zich op aan een touw en onder zijn voeten ligt een plas water. Hoe komt dit? Sommige spelers krijgen bij het horen van dit raadsel spontaan een migraineaanval. Andere spelers veranderen in inspecteur Witse en stellen gerichte vragen om de oplossing te vinden. De vraagsteller mag echter alleen de vragen beantwoorden met ja of nee, dus eenvoudig is het zeker niet. Zoek het vooral heel ver, want geen enkel raadsel in dit spel ligt voor de hand. Als jij benieuwd bent naar het antwoord op dit raadsel (en de 49 andere lugubere raadsels), loop dan als de bliksem naar je spellenboer en koop Black Stories. Als het je geen sikkepit kan schelen hoe die plas water daar is terecht gekomen, laat Black Stories dan links liggen. Ik ben heel nieuwsgierig van aard en kan een spelletje Black Stories wel appreciëren.  

Gelieve me geen mails te sturen om het antwoord op dit raadsel uit mijn neus te peuteren. Wees niet gierig en koop het spel zelf, het kost immers maar 8 euro. Ofwel wacht je tot ik alle raadsels heb gespeeld en dan verkoop ik het je wel voor een prijsje. Wat dacht je van 7,50 euro en een glas water?

Sla Je Slag(room) (4x)

“Hééééé, jij neemt het grootste stuk van de taart.”

“Als jij in mijn plaats zou zijn, welk stuk zou jij dan nemen?”

“Het kleinste stuk natuurlijk!”

“Awel, dat stuk heb je toch?”

Vroeger hebben mijn broer en ik dikwijls voor zo’n dilemma’s gestaan. Wij losten dit als volgt op: de ene persoon sneed de stukken taart en de andere persoon mocht als eerste een stuk taart kiezen. De keuze was niet makkelijk: het ene stuk was ietsje groter, maar op het andere stuk lag dan weer een lekkere aardbei,… We hadden meteen een patent moeten nemen op ons “ik snijd, jij kiest”-principe, want nu is het te laat. Jeffry D. Allers, de auteur van sla je slag(room), is met ons idee gaan lopen en strijkt nu al het geld op in onze plaats met een vergelijkbaar spelsysteem. Om mezelf te troosten speel ik met veel plezier zijn spel.

Tokaido (4x)

Tokaido is een eenvoudig Japans spel waarbij je met je meeples racet over een baan in Japan. De speler die het laatst in de race staat beweegt steeds als eerste en stopt bij een vakje waar geen andere meeple staat. Op dat vakje voert hij een actie uit. Daarna is het weer de beurt aan de speler die op dat moment op de laatste plaats in de race staat. Zo gaat het spel verder. Tijdens de route kom je verschillende vakjes met kleurtjes tegen. Elke kleur staat voor een andere opdracht. De opdrachten bestaan vooral uit het verzamelen van verschillende soorten setjes die punten opleveren. Leuk spel als je na een zware werkdag wat stoom wil afblazen. Luchtig vertier.

Wat Schets Je Me Nou!? (4x)

De titel doet me denken aan een dronken Hollander die een spelletje Pictionary speelt. Vraag me niet waarom. Gelukkig zeggen titels niet alles. Wat schets je me nou!? is een leuk partyspel waarbij de slechtste tekeningen de meeste pret opleveren. Gooi je versleten Pictionary doos maar op de brandstapel en schaf je dit hilarisch tekenspel aan.

Can’t Stop (3x)

Nog eens gooien… nog eens gooien… hmmm… nog eens gooien… twijfel twijfel… nog eens gooien … ik riskeer het me nog één keer… nog eens gooien … SHIT! Eén keer teveel gegooid. Grappig en eenvoudig dobbelspel voor mensen die houden van een beetje leedvermaak.

For Sale (3x)

In For Sale bieden de spelers eerst op allerlei huizen. De huizen hebben een waarde van 1 tot en met 30. Het hoogste bod, krijgt het huis met de hoogste waarde. Het op één na hoogste bod krijgt het huis met de op één na hoogste waarde, enz. Belangrijk: de speler die het hoogste bod heeft gedaan, moet zijn volledig bod betalen. De spelers die vroeger in het spel al hebben gepast, betalen slechts de helft van hun bod. Als alle huizen zijn verkocht, dan bieden de spelers met de waarde van hun huizen op geldkaarten. Er worden geldkaarten omgedraaid en elke speler kiest nu één van zijn gebouwen om in te zetten. De speler die het gebouw heeft gespeeld met de hoogste waarde, krijgt de hoogte geldkaart, enz. De speler die op het einde van het spel het meeste geld heeft, is de winnaar van For Sale. Dit klinkt misschien ingewikkeld, maar het spel zelf is heel eenvoudig. U kan het spel uitleggen in exact één minuut. En dit mag u letterlijk nemen, want wij hebben de speluitleg gisteren gechronometreerd. Het resultaat: exact één minuut speluitleg. Ik weet het nu al, For Sale zal nog vaak gespeeld worden ten huize D’Haeseleer. Dit spel behoort tot de absolute top op gebied van fillers. Het is één van de beste biedspellen die ik ooit speelde. Eenvoudig, maar tactisch. Jammer genoeg is dit spel heel moeilijk verkrijgbaar in België of Nederland. Mijn exemplaar komt uit Duitsland. Als je dit spel toch nog ergens op de kop kan tikken, zou ik niet twijfelen. Kopen en genieten is de boodschap!

Zet In & Win (3x)

Zet in & win is de leuke versie van Trivial Pursuit. Ik herhaal: Zet in & win is de leuke versie van Trivial Pursuit. Geen saaie maar originele vragen, een leuk stemsysteem en als je het antwoord niet weet, kan je nog gokken ook. Zelfs een bloemkool kan dit spel winnen. Ik win dit spel dan ook vaak.

Qwixx Deluxe (3x)

Eindelijk is Qwixx terug, maar nu met uitwisbare bordjes en stiften. Dankzij Qwixx Deluxe kan je eindeloos blijven spelen, in tegenstelling tot Qwixx waarbij je vroeg of laat door je voorraad papiertjes zal zitten. Daarom deze gouden raad: koop je niet Qwixx, maar wel Qwixx Deluxe!

Identik (3x)

Dit spel is de betere versie van Pictionary. In Pictionary tekent er één persoon en zitten alle andere spelers te raden. Tot vervelens toe. In Identik is het net omgekeerd. Eén persoon omschrijft een tekening (zonder de tekst onder de tekening te lezen, dit wordt afgedekt) en alle andere spelers mogen tekenen. Joepie! Om het spel niet te lang te trekken heb je slechts 90 seconden tijd om te tekenen. Dat is heel snel. Zeker als je weet dat elke tekening veel details bevat. Als de tijd voorbij is, worden alle tekeningen van de tekenaars gecontroleerd. De tekening moet voldoen aan verschillende criteria. Bijvoorbeeld: de hond op de tekening staat rechts van de kat, de tong van de hond is zichtbaar, enz. Hoe meer criteria voldaan zijn, des te meer punten voor de tekenaars én de persoon die de tekening heeft omschreven. Als je houdt van tekenspellen is dit spel een aanrader. Als je slechts één tekenspel in je collectie wil, ga dan niet voor Identik of Pictionary, maar voor Wat schets je me nou!? Zie een paar alinea’s hierboven.   

Guildhall (3x)

Als je houdt van snelle kaartspellen à la 7 Wonders, dan moet je niet twijfelen. Guildhall is bovendien makkelijker uit te leggen dan 7 Wonders. De symbolen spreken voor zich. Je moet al een bloemkool zijn om dit spel niet te begrijpen. Elke beurt doe je 2 acties (keuze uit 3 acties). Deze acties gaan heel snel waardoor er weinig downtime is. Heel leuk met 2 spelers. Een must buy!  

Incan Gold (3x)

Dit spel hebben we de eerste keer volledig fout gespeeld. Na elke ronde moet je de kaarten opruimen en terug starten met nieuwe kaarten. Daar ging het mis bij ons. Wij lieten de kaarten steeds liggen waardoor er bijna voortdurend een tweede rood gevaar tevoorschijn kwam. Daardoor viel het spel bij de eerste speelbeurt wat tegen. Toen we deze fout inzagen en het spel nog eens speelden, waren we helemaal verkocht. Incan Gold speelt heel leuk! Altijd spannend: terugtrekken of toch nog even in de tempel blijven? De artefacten voegen ook een leuk extraatje toe! Een aanrader!

Perudo (2x)

Als je te gierig bent om dit spel te kopen, geef ik je het volgend advies. Gebruik dobbelstenen uit andere spellen, neem een aantal koffietassen uit de keukenkast en download de spelregels op internet. Voila, nu kan je Perudo spelen. Geloof me, na een aantal spelletjes zal je dit dobbelspel zo leuk vinden dat je je koffietassen meer zal gebruiken om Perudo te spelen dan om koffie uit te drinken.

Say Anything (2x)

Als je een worstelaar was, wat zou dan jouw ultieme move zijn? Als je zou meespelen in een pornofilm, welke artiestennaam zou je dan uitkiezen? Op welk lichaamsdeel zou je mijn naam laten tatoeëren? Kies je vragen uit de standaard set met vragen of vind je vragen zelf uit, het maakt allemaal niet uit. Als je zin voor humor hebt en dit spel speelt met gelijkgezinden, dan zal je veel plezier beleven aan dit grappige partyspel.

Top Race (2x)

Racespellen… niet iedereen is er wild van, maar ik blijf het leuk vinden. Top Race is een eenvoudig racespel. Eerst koop je één of meerdere racewagens (door te bieden op de wagens) en dan race je met die wagens. Het leuke aan het spel is dat je door het uitspelen van je kaarten niet alleen je eigen racewagens, maar ook de racewagens van de andere spelers kan besturen. Leuke vondst! Top Race is heel lichte kost waardoor je dit spel ook perfect met kinderen kan spelen. Als ik een vergelijking moet maken met andere racespellen vind ik Top Race leuker dan Powerboats en Rallyman, maar minder leuk dan Formula D en Jamaïca. Top race geeft me een klein beetje het Formel Fun gevoel. Formel Fun is in mijn speelkringen beter bekend als Ditterio’s race. Ik denk dat ik voorlopig maar eens ga stoppen met racespellen kopen, want er staan er nu wel genoeg in mijn spellenkast.    

Tumblin’ Dice Medium (2x)

Leuk finger flickin’ spel, maar ik geef de voorkeur aan Crokinole en PitchCar. Als je ooit moet kiezen uit deze spellen zou ik nooit voor Tumblin’ Dice Medium gaan. Tenzij je te weinig geld hebt (Crokinole is heel duur) of je tafel te klein is (PitchCar heeft plaats nodig).

7 Wonders (2x)

Ik won 7 Wonders in een 5-spelersspel met maar liefst 10 uitgespeelde groene kaarten, waarvan 3 setjes verschillende symbolen. Een persoonlijk record. Het was een verademing om eens met spelers te spelen die niet steeds massaal voor groen gaan. In mijn tweede speelbeurt werd ik weer met beide voetjes op de grond gezet. Een beschamende voorlaatste plaats (eveneens in een vijfspelerspel). Deze keer ging ik voor blauw en rood, maar ik kreeg slagen van mijn linker- en rechterbuur op militair gebied. 7 Wonders blijft een topper. Voordelen van 7 Wonders: eenvoudig uit te leggen, op 30 minuten te spelen, geen downtime, diepgang en speelbaar tot 7 spelers! Ik ken niet veel spellen die deze CV kunnen voorleggen.

StreetSoccer (2x)

Jammer dat mijn vriendin niet houdt van dit spel, want als het van mij afhing had ik dit spel deze maand minstens tien keer gespeeld. Eenvoudig, abstract en leuk. Het beste voetbalsimulatiespel in mijn spellenkast (wat niet echt moeilijk is aangezien het ook mijn enige voetbalsimulatiespel is, maar toch).

City Of Horror (1x)

Je staat in een kamer, samen met een aantal van je “vrienden” (medespelers). Er dringen zombies de kamer binnen. Er zijn twee mogelijkheden: ofwel vecht iemand (of meerdere personen) tegen de zombies zodat ze in de minderheid zijn ofwel laat je de zombies aanvallen. In het laatste geval zal er een karakter van één van de spelers sterven. Wie? Dat is een goede vraag. Laten we erom stemmen. De meerderheid beslist. Je kan een speler omkopen met spuiten of actiekaarten om hem aan jouw kant te krijgen en samen met hem de andere speler (slachtoffer) uit te schakelen. Nadien hoef je zelfs je belofte niet na te komen. Je laat hem gewoon ook in de steek. De volgende keer zal hij natuurlijk wraak willen nemen, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Dan pers je een andere speler af en probeer je op die manier die speler te elimineren. Om het nog wat oneerlijker te maken zijn er karakters die soms niet mogen stemmen en andere karakters hebben dan weer twee stemmen. Wat een smerig spel… en toch is het heel leuk! Geen medelijden, maar elkaar gewoon keihard afmaken! Enkel tijdens het spel natuurlijk, daarna mag je weer vriendjes worden.

Gouden tip: speel dit spel nooit (en ik herhaal: nooit!) met mensen die niet tegen hun verlies kunnen en speel dit spel ook nooit met mensen die te vriendelijk zijn.

Zilveren tip: als je vriendengroep te groot is en je wil een aantal vrienden kwijtspelen, leg dit spel dan eens op tafel en laat je volledig gaan.

Alarm! (1x)

Kort kaartspel waarbij je elke speler aan tafel (inclusief jezelf) een kaart geeft en de spelers op die manier probeert uit te schakelen. Leuk om eens gespeeld te hebben, maar ik werd er niet echt wild van.

The Downfall Of Pompeii (1x)

Eerst je mannetjes (blokjes) op het speelbord plaatsen (met behulp van kaarten) en dan met diezelfde mannetjes vluchten voor de hete lava die heel het speelbord overspoelt en je mannetjes probeert te doden. Dat klinkt heel origineel en het is ook heel origineel, maar met twee spelers viel het toch wat tegen. Benieuwd of dit spel met meer spelers beter tot zijn recht komt. Indien niet, gooi ik het spel in een vulkaan.

Quantum (1x)

Het meest originele dobbelspel ooit! Je dobbelstenen zijn gevechtsschepen waarmee je je tegenstanders (eveneens dobbelstenen) kan aanvallen. Het aantal ogen op de dobbelsteen bepaalt de verplaatsing, maar ook de sterkte van je schip. Daarnaast heeft elk schip (elke dobbelsteen) nog speciale eigenschappen. Je moet het spelen om het te kunnen geloven.

Wizard (1x)

In het kaartspel Wizard voorspel je hoeveel slagen je in een ronde zal halen. Is je voorspelling juist, scoor je pluspunten. Is je voorspelling niet juist, scoor je minpunten. Je moet steeds kleur bekennen. Als je de kleur echter niet kan volgen, mag je de slag kopen met een troefkaart. Sommigen zullen dit spel misschien kennen als Chinees poepen? Nog steeds één van de beste slagenspellen die ik ooit speelde. Ideaal met 3 of 4 spelers. Met meer spelers neemt het geluk de bovenhand.

King Of Tokyo (1x)

Lang geleden dat ik dit spel speelde, maar deze maand was het nog eens zover. Het werd een blij weerzien. King of Tokyo heerst nog steeds! Voor de overwinningspunten gaan is soms de beste strategie, maar het is zo veel leuker om de monsters schade toe te brengen. Attack!

Mayday! Mayday! (1x)

Van alle spellen die ik deze maand speelde, heb ik aan dit spel het meeste plezier beleefd. Wat heb ik het me al beklaagd dat ik dit spel niet heb gekocht op het Spellenspektakel. Als je een fan bent van spellen als The Resistance, dan moet je dit spel zeker eens uitproberen.

Dungeon Fighter (1x)

Tja, wat moet ik hierop zeggen? Dit spel is zo over the top dat het grappig wordt. Het doel van het spel is eigenlijk heel simpel. Monsters verslaan. Om deze monsters te kunnen verslaan moet je dobbelstenen werpen naar een schietroos midden op tafel. Je moet de dobbelsteen minstens één keer op tafel laten botsen en de dobbelsteen moet dan op de roos blijven liggen. Het principe lijkt eenvoudig, maar dat is het allerminst. Grappig is het wel. Nog grappiger wordt het als je de dobbelsteen moet gooien terwijl je onder de tafel zit of de dobbelsteen van je hand moet blazen of moet zingen terwijl je dobbelt of de dobbelsteen van je neus moet laten rollen of andere ludieke dobbelwerptechnieken (je kan het zo gek niet bedenken of het staat op de kaarten).

One Night Werewolf (1x)

Slechts één nachtfase en één dagfase, maar evenveel plezier als in een gewoon Weerwolven-spel. Enige nadeel of voordeel (afhankelijk hoe je het bekijkt) is dat het spel heel snel afgelopen is. Niets belet je natuurlijk om meteen nog een spelletje te spelen.

River Dragons (1x)

Dit spel is waarschijnlijk voor velen, maar niet voor iedereen. Vijf acties programmeren en dan de gekozen acties in de vooraf bepaalde volgorde uitvoeren. Doel van het spel is om van de ene kant van het speelbord over een rivier naar de andere kant van het speelbord te geraken. Hiervoor moet je stenen plaatsen, bruggen plaatsen, met je poppetje over de bruggen lopen of over andere poppetjes springen. Uiteraard zijn er ook pestkaarten waarmee je stenen en bruggen kan verwijderen of tegenspelers kan beletten om acties uit te voeren. Wie in het water valt, moet herbeginnen. River Dragons is een spel waarbij een goede planning en een beetje behendigheid van belang zijn. Ik kan een spelletje River Dragons wel smaken. Hoe meer spelers des te meer plezier.

Shadow Hunters (1x)

Shadow Hunters is de veel betere versie van Bang! Het artwork is mooier, de symboliek op de kaarten is duidelijker en het speelt veel vlotter en leuker. Sinds de komst van Shadow Hunters denk ik dat Bang! niet snel meer op tafel zal verschijnen. In Shadow Hunters heeft elke speler een verborgen rol. Je bent een Shadow, een Hunter of een neutrale persoon. De Shadows moeten de Hunters uitmoorden en vice versa. De neutrale karakters hebben elk een eigen winconditie. Bijvoorbeeld in leven blijven tot aan het einde van het spel. Het doel van het spel is om te achterhalen wie je vijanden en wie je vrienden zijn zodat je de juiste personen kan aanvallen. Het spelsysteem met de kaarten is geniaal. Er zijn kaarten waarmee je kan aanvallen, kaarten waarmee je levens kan genezen, kaarten met wapens om nog harder toe te slaan en kaarten waarmee je meer informatie over de andere spelers kan krijgen. Vooral deze laatste soort kaarten zijn de leukste. Als je een liefhebber bent van spellen met verborgen rollen, dan kan ik je dit spel ten zeerste aanraden. In zijn genre (deductiespellen) behoort dit spel tot de absolute top. Ben je een liefhebber van The Resistance, Bang!, Mayday! Mayday! of Weerwolven van Wakkerdam? Twijfel dan niet en schaf je Shadow Hunters meteen aan. Je zal niet ontgoocheld zijn. Enig nadeel, al hoeft dit geen nadeel te zijn: een klein beetje kennis van de Engelse taal is aangeraden.

Amerigo (1x)

Amerigo is een expertspel met heel veel mogelijkheden. Qua regels is het niet zo moeilijk, maar de mogelijkheden zijn zo uitgebreid dat je dit spel niet met elke gelegenheidsspeler zal kunnen spelen. Qua complexiteit kan je dit spel vergelijken met Terra Mystica. In Amerigo draait het allemaal om punten. Met alles wat je doet in dit spel, kan je punten verdienen. En je raadt het al: wie de meeste punten heeft verzamelt, wint. Het spel is een tikkeltje te lang, vooral als je dit speelt met mensen die graag lang nadenken over hun zetten. Als dit spel daarentegen vlot kan gespeeld worden, is het een leuk spel. Het zit heel sterk in elkaar. De dobbeltoren (die bepaalt welke acties je elke beurt mag uitvoeren) is een leuke vondst. Dit mechanisme zou ik graag in meer spellen terug zien komen. Voor mij is Amerigo geen topper, maar wel een heel goed spel.

Lancaster (1x)

Wat was het lang geleden dat ik dit spel nog eens speelde. Toen een vriend me voorstelde om Lancaster te spelen, twijfelde ik dan ook geen seconde. Opnieuw was het een leuke beleving. Ik heb enorm genoten van deze worker placement. Alleen mijn strategie zat volledig verkeerd. Ik ging te veel voor de mannetjes (met lelijke hoofden) en verwaarloosde hierdoor de andere acties. Gevolg: te weinig ridders en te weinig upgrades. Dan loop je natuurlijk heel het spel achter de feiten aan. Daar komt nog bij dat ik in de stemfase bij één wet domweg een wet afkeurde (met 8 stemmen extra!!) in plaats van goed te keuren. Een pijnlijke vergissing. Het was mijn spelletje niet en ik eindigde dan ook op de laatste plaats. Toch vond ik het leuk. Af en toe eens zwaar afgaan moet ook kunnen (maar niet te veel).  

Zooloretto (1x)

Eindelijk heb ik deze klassieker eens kunnen spelen en dit viel heel goed mee. Ik ben een groot fan van Coloretto en grote broer Zooloretto viel ook in de smaak. Moeilijk te zeggen welke van de twee ik het leukste vind. Coloretto is sneller, in Zooloretto heb je wat meer mogelijkheden en meer thema. Het basisprincipe in beide spellen is echter hetzelfde. Aangezien mijn vriendin Zooloretto leuker vind dan Coloretto, denk ik dat we vanaf nu Zooloretto vaker zullen spelen. Ik kijk al uit naar de volgende speelbeurt.

Deze maand bezochten 1138 unieke bezoekers mijn website! Opnieuw een record! Bedankt!

zondag, 01 december 2013

Het beste uit de nineties

Vanaf het jaar 2000 worden spellen steeds mooier, grootser, uitgebreider, gestroomijnder, sexier en vaak ook beter. Bijna alle grote toppers in spellenland komen uit de nillies (de jaren 2000). Kijk maar eens naar de spellen-ranking van de internationale spellenwebsite Boardgamegeek. Maar liefst 19 van de 20 spellen uit de top 20 werden na 1999 uitgegeven. Dat kan geen toeval zijn. Een mens zou haast gaan denken dat er in de jaren 90 geen goede spellen werden gemaakt. Mis poes! Ook in de nineties werden er een aantal heel goede spellen uitgebracht. Hieronder mijn top 5 spellen uit de jaren 90:

 

5 Tikal

4 Ra

3 PitchCar

2 Eufraat & Tigris

1 El Grande

zaterdag, 30 november 2013

Spelen op Oudejaarsavond

 

Nog een dikke maand en het is alweer Oudejaarsavond. Oudejaarsavond vier ik dit jaar met vrienden en we hebben iets leuks bedacht (al zeg ik het zelf). Verschillende mini-spellen spelen voor cadeaus. Misschien ook interessant voor u?

 

We zijn in totaal met 6 personen. We hebben afgesproken dat we allemaal één cadeau kopen van 10 à 15 euro. We hebben dan 6 cadeaus in totaal. Iedereen pakt zijn/haar cadeau in en alles gaat in een grote zak. Nu trekt elke speler een cadeau uit de zak. Elke speler heeft nu één ongeopend cadeau.

 

Dan starten we met de mini-spellen. Elke keer als een speler een mini-spel wint, heeft hij/zij de keuze uit twee mogelijkheden: 1) zijn/haar ongeopend cadeau opendoen (of het cadeau bijhouden als het al geopend is) of 2) een cadeau ruilen met een andere speler (zowel geopende als ongeopende cadeaus mogen geruild worden). Bij een ruilactie worden er echter nooit cadeaus geopend. Dit kan enkel als je voor actie 1 kiest.

 

We zouden in totaal 12 mini-spellen spelen. Elk spel zou ongeveer 10 minuten duren. Het ene spel duurt iets langer, het andere spel is iets korter. Het is de bedoeling dat we 3 mini-spellen spelen tijdens de hapjes, 3 mini-spellen na de soep, 3 mini-spellen na het hoofdgerecht en tenslotte nog 3 mini-spellen na het dessert.

 

De volgende 12 minispellen werden geselecteerd.

 

Tijdens de hapjes:

 

Crokinole: Dit behendigheidsspel speel je op een groot rond houten bord. In het midden van het bord zit een gat en het is de bedoeling om je schijfjes van aan de rand van het bord naar het middelste gat te schieten met behulp van je duim en wijsvinger. Hoe dichter je tegen het middelste gat ligt, des te meer punten je scoort. Je moet wel altijd eerst een schijfje van de tegenstander raken. We zouden starten met 2 tegen 2. De 2 spelers die winnen, krijgen elk een nieuwe partner (uit de 2 spelers die nog niet hebben gespeeld). Dan volgt er weer een wedstrijdje 2 tegen 2. De winnaars van dit spel spelen de finale tegen elkaar. De ploegsamenstellingen worden bepaald door loting.

 

For Sale: Een biedspelletje met kaarten. Elke speler krijgt een aantal goudstukken. Er worden 6 huiskaarten omgedraaid. De waarde van deze huiskaarten kan variëren van 1 tot 30. Bijvoorbeeld de huiskaarten met waarde 4, 14, 11, 7, 23 en 28 worden omgedraaid. De startspeler biedt 1 goudstuk. De volgende speler biedt 2 goudstukken. De daaropvolgende speler biedt bijvoorbeeld 5 goudstukken, enz. Zo blijven we verdergaan tot een speler beslist om te passen (omdat hij niet meer hoger kan of wil bieden). De speler die past, betaalt de helft van zijn bod aan de bank en neemt de huiskaart met de laagste waarde uit de rij huiskaarten (4 in dit voorbeeld). Dan gaat het weer verder. De volgende speler kan het bod verhogen of passen. Als die speler past, dan betaalt hij ook de helft van zijn bod en neemt de volgende laagste waarde (7 in dit voorbeeld). Zo ga je verder tot iedereen (op één speler na) gepast heeft. Enkel de speler die als laatste overblijft, moet zijn volledig bod betalen (alle andere spelers hebben ondertussen gepast en betalen dus slechts de helft van hun bod) en neemt de huiskaart met de hoogste waarde (28 in dit voorbeeld). Er worden 5 biedronden gespeeld. Als iedereen op die manier 5 huiskaarten heeft verzameld, dan begint fase 2 van het spel. Nu worden er 6 geldkaarten omgedraaid. Bijvoorbeeld: 5000 dollar, 14000 dollar, 11000 dollar, 2000 dollar, 15000 dollar en 8000 dollar. Iedereen kiest nu 1 van zijn 5 net aangekochte huiskaarten (elke huiskaart heeft een waarde) en iedereen speelt die huiskaart tezelfdertijd uit. De speler met de hoogste huiskaart mag de geldkaart met de hoogste geldwaarde nemen (15000 dollar in dit voorbeeld). De speler met de op één na hoogste huiskaart mag de geldkaart met de op één na hoogste geldwaarde nemen (14000 dollar in dit voorbeeld), …, de speler met de laagste huiskaart neemt de laagste geldkaart (2000 dollar in dit voorbeeld). Dit doen we 5 keer (tot iedereen al zijn huiskaarten heeft uitgespeeld). Daarna wordt het geld geteld. De speler met het meeste geld wint.

 

Smarty Party: Elke speler leest één vraag voor. Het zijn altijd vragen waarbij verschillende antwoorden mogelijk zijn. Bijvoorbeeld: Noem een film die een Oscar won tussen 1990 en 2013. De spelers geven nu elk om beurt een goed antwoord. Wie geen antwoord meer weet of een verkeerd antwoord geeft, valt af. De andere spelers gaan verder met antwoorden geven tot er één speler overblijft. Die speler scoort een punt. Als alle spelers één vraag hebben voorgelezen, worden de punten geteld. De speler met de meeste punten wint.

 

Na de soep:

 

Identik: Door loting wordt een speler gekozen. Deze speler omschrijft een tekening aan alle andere spelers. De andere spelers hebben nu 90 seconden de tijd om zo goed mogelijk te tekenen wat deze speler omschrijft. Als de tijd voorbij is, worden de criteria overlopen en scoor je punten voor elk juist criteria dat op jouw tekening aanwezig is. Bijvoorbeeld: je scoort punten als er een vogel op de tekening staat, als het schaap links van de vogel staat getekend, als de vogel kleiner is getekend dan het schaap, als je op de neus van het schaap een zonnebril hebt getekend, enz.

 

Pinguïn Party: Eén kaartspelletje. Elke speler krijgt een aantal kaarten met op elke kaart een pinguïn afgebeeld. Elke pinguïn heeft een kleur. De spelers bouwen nu elk om beurt aan een piramide van pinguïns. Je probeert zoveel mogelijk kaarten uit je hand uit te spelen. Hierbij moet je rekening houden met de volgende regel: Als je een pinguïn plaatst op de hoofden van twee andere pinguïns, dan moet er minstens één kleur steeds overeenkomen. Als er in de piramide bijvoorbeeld een blauwe en groene pinguïn naast elkaar liggen, dan mag je op de hoofden van deze pinguïns enkel een blauwe of een groene pinguïn plaatsen. Liggen er bijvoorbeeld twee rode pinguïns naast elkaar, dan mag je daarboven enkel een rode pinguïn plaatsen. De speler die al zijn/haar pinguïnkaarten heeft kunnen uitspelen, wint.

 

Wijsneus: elke speler leest één kaart voor. Aan de hand van hints moeten de andere spelers raden wie, wat of waar ze zijn. Bijvoorbeeld: Hint 1: we zoeken een persoon. Hint 2: hij is een zanger. Hint 3: hij is geboren in Nederland. Hint 4: hij heeft al in het Sportpaleis gestaan. Hint 5: “Dromen zijn bedrog” is een grote hit van hem. Hint 6: … Je hoeft niet te wachten op jouw beurt: wie als eerste het juiste antwoord roept, scoort een punt. Wie een fout antwoord geeft, ligt uit deze ronde. Wie het meeste punten heeft verzameld na 6 ronden, wint.

 

Na het hoofdgerecht:

 

Perudo: Iedereen krijgt een dobbelbeker met vijf dobbelstenen. Elke speler schudt zijn beker en houdt zijn dobbelstenen verborgen onder de beker. De spelers bekijken het resultaat van hun worp zonder dat de andere spelers dit kunnen zien. De startspeler doet een eerste bod waarbij hij/zij gokt hoeveel dobbelstenen er van een bepaald getal minimaal op tafel liggen (dit is het totaal van de worpen van alle spelers). De Perudo telt hierbij als joker en mag voor elk getal ingezet worden. Na dit startbod is de volgende speler aan de beurt. De volgende speler kan kiezen uit 3 acties: 1 het bod verhogen door een hoger aantal dobbelstenen of ogen te bieden; 2 het bod laten overgaan naar een aantal jokers; 3 het bod van de vorige speler in twijfel trekken en DUDO roepen. Dan worden de dobbelstenen onthuld. Wie ongelijk heeft, verliest een dobbelsteen. Zo spelen we verder tot er slechts één speler overblijft met dobbelstenen. Deze speler wint.

 

A la Carte: In dit spel gaan we pannenkoeken bakken. Iedereen krijgt een pannetje en een pannenkoek. De pannenkoek heeft 2 kanten. Het is de bedoeling om met behulp van je pannetje de pannenkoek in de lucht te gooien en de pannenkoek weer op te vangen in je pannetje. De pannenkoek moet nu echter met de andere kant naar boven liggen. Iedereen mag tijdens zijn beurt drie keer proberen. Wie faalt, valt af. De laatst overgebleven speler, wint.

 

Zet in & win: Elke speler leest één vraag voor. Elke vraag heeft een getal als antwoord. Bijvoorbeeld: hoeveel keer per minuut knipper je gemiddeld met je wimpers? Eerst schrijft elke speler zijn/haar antwoord op een bordje. Alle bordjes komen dan open in het midden van de tafel te liggen en dan kunnen de spelers wedden op het antwoord waarvan zij denken dat het dichtst bij het juiste antwoord ligt (je mag stemmen op je eigen antwoord of op het antwoord van een andere speler). Wie na 6 ronden het meeste punten heeft, wint.

 

Na het dessert:

Tumblin’ Dice:In Tumblin’ Dice flikker je (met duim en wijsvinger) je dobbelstenen van een houten trap naar beneden. De waarde van de trede waarop de dobbelsteen ligt, wordt dan vermenigvuldigd met het aantal ogen op die dobbelsteen. Zo tel je al je punten samen en probeer je om ter meest punten te scoren. De zes spelers kiezen elk een tegenstander zodat we 3 wedstrijden 1 tegen 1 krijgen. De verliezers vallen af. De speler (van de 3 winnaars) die het meeste punten scoorde zit rechtstreeks in de finale. De twee overige winnaars spelen dan tegen elkaar. De winnaar van dat spel neemt het op tegen de rechtstreeks geplaatste finalist. Deze finale zal bepalen wie wint.

One Night Werewolf: 3 spelletjes. In dit spel ben je een burger of een weerwolf. De burgers proberen de weerwolven te vermoorden en de weerwolven proberen op hun beurt de burgers te vermoorden. Elke speler krijgt een kaart die alleen hij/zij mag bekijken en die hij/zij voor de andere spelers verborgen houdt. In het midden worden er ook 2 kaarten gedekt neergelegd. Nu wordt het nacht. Iedereen sluit zijn ogen. Eerst opent de ziener zijn ogen. Hij mag een kaart van een andere speler of de twee kaarten uit het midden bekijken. Daarna openen alle weerwolven hun ogen en kijken elkaar aan. Zij kennen nu elkaars identiteit. De burgers houden tijdens deze fase echter hun ogen dicht en weten niet wie de andere burgers en de weerwolven zijn. Tenslotte mag de dief een kaart stelen en wisselen met zijn kaart. Na deze nachtfase wordt het dag en kunnen de beschuldigingen beginnen. Na een kleine discussie wijst elke speler een persoon aan die hij wil doden. De speler met de meeste tegenstemmen, sterft. Als er een weerwolf sterft, winnen alle burgers. Als er een burger sterft, winnen alle weerwolven. De spelers van de winnende groep krijgen een punt. Wie na drie spelletjes het meeste punten heeft, wint.

 

GiftTRAP: 2 spelletjes. Er worden verschillende kaarten met geschenken op het speelbord gelegd. De geschenken kunnen heel uiteenlopend zijn. Van borstvergrotingen en een huifkartocht tot een sessie body paint en een reis met een cruiseschip. Uit al deze geschenken kiest elke speler welke geschenken hij/zij aan elke speler wil geven. Opgelet: elk geschenk kan slechts 1 keer weggegeven worden. Als je bijvoorbeeld een huifkartocht aan speler 1 hebt gegeven, dan kan je dit niet meer aan speler 2 geven. Je kan punten scoren als de andere spelers blij zijn met hun geschenk of als je zelf blij bent met je verkregen geschenken. Dit wordt duidelijk gemaakt door middel van het plaatsen van fiches.

 

Tot zover het overzicht van de 12 mini-spellen. Ik laat jullie volgend jaar zeker weten hoe deze avond is verlopen. Hopelijk wordt het een succes.

vrijdag, 29 november 2013

Amerigo

Amerigo is een spel van Stefan Feld. Dit spel zal dus goed verkopen, al is het alleen maar omdat de naam van Feld op de doos staat. Feld is één van de Goden uit de spellenwereld. Mijn God is het (nog) niet. Ik speelde reeds Het Koopmanshuis (eerste indruk was fantastisch, tweede indruk was goed zonder meer) en Im Jahr des Drachen (pfff, ik heb nog nachtmerries als ik terugdenk aan dat spel). Zijn andere "hits" zoals Bora Bora, Brugge, Die Burgen von Burgund, Macao, Notre Dame en Trajan heb ik nog niet kunnen spelen. Ik kan dus nog niet goed zeggen of ik al dan niet een Feld-fan ben.

Amerigo is de laatste nieuwe van Feld en ik had het eer en het genoegen om dit spel te mogen spelen. Amerigo is een spel waarin alles draait om overwinningspunten. Punten hier, punten daar, punten overal, zo kan je het spel samenvatten. De speler met de meeste overwinningspunten wint Amerigo.

U vraagt zich nu waarschijnlijk af hoe je die overwinningspunten kan scoren? Wel, op heel veel manieren. Je scoort overwinningspunten door naar een eiland te varen en als eerste op het eiland een huisje te bouwen, je scoort overwinningspunten door gebouwen te bouwen op de eilanden, je scoort overwinningspunten door een eiland volledig vol te bouwen, je scoort overwinningspunten door verschillende goederen te verzamelen, je scoort overwinningspunten op de witte track, je scoort overwinningspunten op de bruine track en je scoort overwinningspunten door speciale tegels. Als dit nog niet genoeg is, vertel ik je ook graag dat je nog overwinningspunten kan verliezen door het gevecht tegen de piraten te verliezen. Punten, punten en nog eens punten verzamelen, dat is Amerigo.

Vond ik het ook een leuk spel?

Moeilijke vraag. Amerigo is zeker en vast een goed spel, laat daar geen twijfel over bestaan. Het spel zit subliem in elkaar. Er zijn enorm veel keuzemogelijkheden en je kan lekker vooruit plannen. Je grijze hersencellen kan je goed aan het werk zetten. Daarnaast is de dobbeltoren (die u kent uit Wallenstein of die u niet kent uit Wallenstein) een heel originele vondst. Het brengt extra spanning in het spel. In de dobbeltoren gooi je blokjes, maar je weet nooit op voorhand welke blokjes er uit de toren zullen rollen. Zowel qua aantal als qua kleur is het gissen. 

Tot zover mijn rond de pot gedraai. Ik herhaal mijn vraag nog eens. Vond ik Amerigo ook een leuk spel? De eerste drie ronden: ja! Het spel heeft me heel aangenaam verrast. De laatste twee ronden vond ik er echter wat te veel aan. Je doet immers steeds opnieuw dezelfde acties (al heb je wel veel keuze qua acties) waardoor het naar het einde van het spel wat repetitief aanvoelt. Het kan natuurlijk ook aan de speelduur hebben gelegen. Op de doos staat 90 minuten, maar dit is volgens mij enkel mogelijk indien iedereen heel vlot speelt en niet te lang nadenkt over zijn zetten. Wij waren het eerste spel bijna 3 uur zoet met Amerigo. Net dit laatste punt vond ik het grote nadeel aan Amerigo. Je hebt veel keuzes, maar hierdoor krijg je ook veel denkwerk en dan is het soms wel even wachten op je beurt. 

Een ander nadeel aan Amerigo vond ik het gefroemel met al de fiches en het getel van de punten. In dit spel moet je voortdurend (maar dan ook voortdurend) punten tellen. Dit brengt het ritme uit het spel. Je moet het spel namelijk heel vaak stilleggen om de punten van alle spelers te kunnen bijhouden.

Om deze redenen denk ik dat Amerigo door velen, maar niet door iedereen zal gesmaakt worden. Ik zou zeggen: eerst testen vooraleer je dit spel aankoopt!

donderdag, 28 november 2013

7 Days of Westerplatte onder mijn loep

7 Days of Westerplatte is een coöperatief spel waarbij je moet vechten tegen de Duitsers. De Duitsers komen naar je toe in de vorm van kaarten. Jij staat samen met je medespelers achter een bakstenen muurtje en ziet de Duitsers steeds dichter komen. Er wordt gevochten en gestreden. Als de Duitsers je bakstenen muren kunnen neerhalen en twee van de daarachterliggende kaarten kunnen vernietigen, verlies je het spel samen met je vrienden. Als je echter 7 dagen kan overleven, dan winnen jullie het spel.

7 Days of Westerplatte deed me meteen denken aan Ghost Stories. Net als in Ghost Stories vecht je in dit spel tegen opkomend gevaar. Het verschil met Ghost Stories is dat het gevaar bij 7 Days of Westerplatte slechts van één kant komt en in Ghost Stories van vier kanten. Net als in Ghost Stories kan je in 7 Days of Westerplatte ook alleen of samen vechten tegen het gevaar. In Ghost Stories komt het gevaar van de geesten. In 7 Days of Westerplatte komt het gevaar van de Duitsers.

Dit spel stond een tijdje op mijn wishlist, maar het spel is er nu toch afgegaan. Om twee redenen. Eén: volgens velen zou de herspeelbaarheid van dit spel niet groot zijn. Twee: qua spelgevoel lijkt het verdacht veel op Ghost Stories (en dat spel heb ik al).

Om die redenen staat 7 Days of Westerplatte niet meer op mijn wishlist, maar ik zou dit spel wel met veel plezier eens OP DE SPEELTAFEL willen zien.

Nog één ding: 7 Days of Westerplatte. Half Engels, half Duits, wie heeft de naam van die titel bedacht!?!

woensdag, 27 november 2013

Nox' Partybox

Een paar weken geleden deed Bastiaan van Nox Spellenzolder de volgende oproep:

Gegroet,

Het einde van het jaar nadert weer met snelle schreden. De donkere dagen worden langer, oudere mannen met witte baarden en een vrijgevig hart duiken op in ons land. Mat andere woorden, het is weer bijna December!
En omdat ik veel enthousiaste reacties heb mogen ontvangen over de top 10 & twee top 5's van vorig jaar, wilde ik jullie ook dit jaar weer voorzien van mijn persoonlijke favorieten.
De formule zal aangepast worden, zodat ik niet elk jaar dezelfde spellen in deze 3 filmpjes zet. Ik ga gewoon een top 10 / 5 maken van bordspellen die ik in 2013 heb gespeeld, in de volgende drie categorieën:

1. Top 10 "Bordspellen",
2. Top 5 "2-Speler Spellen",
3. Top 5 "nog nader te noemen".

Ik wil voor deze laatste top 5 de coop spellen en party spellen zoals The Resistance in het zonnetje zetten. Spellen die de spelers laten samenwerken als een hecht team, of juist in teams tegenover elkaar zetten, maar wel iedereen naar binnen zuigen! Spellen die veel focus leggen op het "samen spelen".

Mijn vraag aan jullie:
Hoe zal ik deze top 5 noemen?

:ster: :ster: Ik zie jullie reacties graag tegemoet! :ster: :ster:

En de winnaar.... die mag tegenover iedereen verkondigen dat hij of zij degene is die deze top 5 heeft mogen benamen! En de daarbij behorende lof en hulde in ontvangst nemen. 

 

Lees nu nog eens de laatste zin hierboven. Dus bij deze: DAMES EN HEREN, IK HEB GEWONNEN MET MIJN INZENDING ! IK KOOS VOOR DE TITEL NOX' PARTYBOX ! JABBEDABBEDOE !

Gelukkig blijf ik met mijn beide voeten op de grond.

Het filmpje kan je hier bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=uaFNiTx9IAQ

 

dinsdag, 26 november 2013

Concept onder mijn loep

Concept is een spel dat ik al een tijdje in de gaten hou. In het spel Concept moet je een woord (of een zin) raden door een associatie van iconen te maken. Om bijvoorbeeld “melk” te omschrijven kan je kubusjes plaatsen op de iconen voor voedsel/drank, vloeibaar en wit. Op die manier kan je duizenden combinaties maken voor verschillende woorden.

Grote voordelen (in mijn ogen) zijn de spelersaantallen (van 4 tot 12 spelers) en de originaliteit.

Concept is eens iets anders dan simpele vragen beantwoorden over de paringsdans van de grote Canadese gans, de nationale sport van Bhutan en de uitvinding van de Forensische entomologie. Tot zover mijn intellectuele bijdrage aan deze blog. Vooraleer u zich dom begint te voelen, gaan we terug over naar het spel Concept. Dit spel heeft zijn naam niet gestolen. Concept heeft een origineel concept. Ik ben gek op originele concepten in spellen, dus: OP MIJN WISHLIST!

maandag, 25 november 2013

iKNOW onder mijn loep

iKNOW is een triviaspel dat ik tot op heden nog niet heb gespeeld. In dit spel krijg je een vraag uit één van de vier categorieën. Bij elke vraag zijn er drie tips in verschillende moeilijkheidsgraden. Het doel is om punten te scoren door antwoorden juist te beantwoorden en door te wedden hoe goed je vrienden dit zullen doen. Als je het antwoord weet na 1 hint, krijg je 3 punten. Na 2 hints krijg je 2 punten en na 3 hints kan je nog 1 punt scoren. Je scoort ook punten door juist te raden of je vrienden het juiste antwoord al dan niet zullen raden. De speler die als eerste 20 punten scoort, wint.

Dit spel doet me denken aan Trivial Pursuit: Wedden dat je het weet. In dat spel moet je ook vragen beantwoorden en gokken of je tegenstanders het antwoord goed of fout zullen beantwoorden. Het verschil tussen Trivial Pursuit: Wedden dat je het weet en iKNOW zit hem in het design en in de tips.

Het design van iKNOW is veel mooier, maar eerlijk gezegd interesseert het design me minder. Ik ben niet geïnteresseerd in kunst, ik ben geïnteresseerd in leuke spellen. De drie tips maken iKNOW wat specialer en net dat ontbreekt in Trivial Pursuit: Wedden dat je het weet. Tips bij vragen kennen we dan weer van de spellen Quizt't en Wijsneus. Twee triviaspellen waarbij je aan de hand van tips steeds een voorwerp, persoon of bestemming moet trachten te raden.

Volgens mij zal iKNOW een mix zijn van Wijsneus en Trivial Pursuit: Wedden dat je het weet. Twee spellen die ik reeds in mijn bezit heb. iKNOW lijkt me leuk om eens te spelen, maar ik denk niet dat ik dit spel zal aankopen (tenzij aan een spotprijs) wegens te weinig verschillen met bovenstaande spellen.

Daarom: OP DE SPEELTAFEL 

zondag, 24 november 2013

Guildhall: Job Faire onder mijn loep

Guildhall is een kaartspel waarvan ik heel erg onder de indruk ben. Dit komt vooral door de eenvoudige regels, de snelle opzettijd, de aangename speelduur, de spelersinteractie en de spanning tijdens het spelen. Het spel moet nog vaker gespeeld worden om een beter beeld te vormen, maar op dit moment speel ik het liever dan mijn andere kaartspeltoppers zoals 7 Wonders, Revolver, Dominion en Coloretto. Dat wil toch al iets zeggen.

De uitbreiding van Guildhall is een standalone game. Guildhall: Job Faire komt met nieuwe kaarten. Deze kaarten kunnen ook gecombineerd met het originele Guildhall.

Ik ben meestal geen voorstander van uitbreidingen omdat ik liever een nieuw spel ontdek in plaats van een uitbreiding te kopen voor een bestaand spel. Vaak brengen de uitbreidingen ook weinig wereldschokkends toe. Toch besloot ik om de uitbreiding van Guildhall eens onder mijn loep te nemen. Zal ik voor de uitbreiding van het prachtige kaartspel Guildhall een uitzondering maken of niet?

Guildhall: Job Faire voegt meer van hetzelfde toe en ik ben er zeker van dat ik deze uitbreiding ook leuk zal vinden. Zeker omdat je dan met 12 rollen in plaats van 6 rollen kan spelen. Voorlopig ga ik het echter houden bij de originele Guildhall. Zolang ik de originele versie niet beu ben gespeeld, hoef ik geen extra afwisseling in de kaarten. Daar komt nog eens bij dat je voor de prijs van Guildhall: Job Faire een ander nieuw en leuk spel kan kopen.

Daarom: OP DE SPEELTAFEL en misschien later op de wishlist.