vrijdag, 31 januari 2014

Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island

Robinson Crusoe zit speltechnisch goed in elkaar, maar ik speel het niet graag.

Wat me het meest stoort aan Robinson Crusoe is dat het eigenlijk een solospel is dat je toevallig met meerdere spelers kan spelen. In dit spel heeft elke speler eigen actiestenen ter beschikking, maar eigenlijk doe je met je eigen stenen steeds wat het beste is voor de hele groep. Je neemt niet zelf de beslissingen, maar je gooit alle actiestenen op een hoop en je beslist dan samen met de groep welke acties je gaat kiezen. Op die manier krijg ik het gevoel dat het niet echt uitmaakt of je het spel met 1, 2, 3 of 4 spelers speelt. Je kan perfect een 4-spelersspel spelen om dan vervolgens alleen alle acties van de spelers te bepalen.  

Robinson Crusoe moet het vooral hebben van zijn thema. Mooie tekeningen, leuke teksten op de kaarten, … het is allemaal goed gevonden, maar toch kon ik me (in tegenstelling tot mijn tafelgenoten) niet echt inleven in het spel. Ik heb me op geen enkel moment een echte avonturier gevoeld, eerder een verzamelaar van blokjes. 

Het spel ziet er heel complex uit en het is ook complex. De eerste ronden zit je erbij en kijk je ernaar. Je doet maar wat en ondergaat het spel. Na een aantal ronden gaat dit wat beter en zie je meer en meer wat de bedoeling is. Toch is het een echt groeispel. Je moet dit spel vaker spelen om echt goed te kunnen worden in dit spel.

Ondanks de moeilijkheidsgraad van het spel, hadden we halverwege de eerste legende reeds al ons hout verzameld en was de opdracht al bijna geslaagd. Er speelden wel twee ervaren spelers mee. Op dat moment had ik nog geen enkele keer een momentje van spanning gevoeld. Een goed coöperatief spel moet spanning bieden en je bij de keel grijpen. Dat heb ik bij dit spel niet gevoeld.

Ik ga de volgende keer passen voor dit spel. Als het thema jou wel aanspreekt, moet je dit spel een kans geven, want ik ken verschillende mensen die dit spel wel heel leuk vinden.

donderdag, 30 januari 2014

Lewis & Clark

Handbuilding

In Lewis & Clark maken de spelers een expeditie over het Noord-Amerikaanse continent. Het doel van de spelers is om als eerste de Pacifische Oceaan te bereiken.

Tijdens je beurt kan je steeds twee kaarten uit je hand spelen. Om een kaart uit je hand te kunnen activeren moet je deze kaart combineren met een andere kaart uit je hand. Uitgespeelde kaarten worden tijdelijk onbruikbaar. Op die manier sta je voortdurend voor een dilemma: nog meer kaarten uitspelen (maar steeds minder mogelijkheden overhouden) of kaarten opofferen. Tijdens het spel kan elke speler personage kaarten kopen om zijn hand te vergroten en indianen inhuren om meer opties te kunnen gebruiken. Op die manier moet je alles zo goed mogelijk proberen te optimaliseren.

Hersenbreker

Lewis & Clark is een echte hersenkraker. Het is een veelspelerspel. Voor velen zal dit spel heel zwaar aanvoelen. Je moet goed nadenken, want de minste misrekening kan al je plannen in de war sturen. Goed plannen op lange termijn is noodzakelijk. Aangezien het geen eenvoudig spel is, is er ook gevaar voor downtime (zeker bij een spel met veel spelers). Bovendien zullen beginners geen schijn van kans maken tegen spelers die dit spel al onder de knie hebben. Op die manier is het voor beginners ook meteen minder spannend als meer ervaren spelers veel voorsprong hebben en ze deze spelers nooit meer zullen kunnen inhalen.

Optimalisatiepuzzel

Verwacht van Lewis & Clark geen puur racespel. Het is eerder een optimalisatiepuzzel waarbij je je hersenen stevig aan het werk mag zetten. Soms kan het spel wat frustrerend zijn als je de juiste combo’s maar niet weet te vinden. Bovendien kan de speelduur erg oplopen, zeker als je het spel voor de eerste keer speelt en niet meteen de juiste strategie kan vinden. Dan blijf je een hele tijd voor- en achteruit varen en schiet je niets op. Ik heb het geluk gehad dat ik het spel de eerste keer heb gespeeld met iemand die me de regels heel goed heeft uitgelegd. Hierdoor bleef de speelduur enigszins beperkt.

Multi-player solitaire

Lewis & Clark is een multi-player solitaire spel. Iedereen is grotendeels “alleen” met zijn kaarten aan het spelen. Toch bevat dit spel ook wat spelersinteractie. Je moet goed kijken naar de gekleurde symbolen op de uitgespeelde kaarten van je buren. Dit kennen we trouwens nog uit 7 Wonders.

Herspeelbaarheid

Lewis & Clark biedt een mooie mix van worker placement en hand building. Door de vele verschillende soorten kaarten is de herspeelbaarheid van dit spel ook heel groot. Het artwork is mooi en bovendien is dit spel ook solo goed te spelen.

Conclusie

Lewis & Clark is een heel goed spel. Ik kan begrijpen waarom vele spelers dit spel het beste spel van 2013 vinden. Als je een liefhebber bent van zware spellen en een lange speelduur je niet afschrikt, dan hoort dit spel thuis in je spellenkast. Voor mij is dit zeker niet het beste spel van 2013. Ik vond het leuk om te spelen en ik wil het zeker nog eens spelen, maar ik ga me het spel niet aanschaffen. Daarvoor voelt het allemaal iets te zwaar aan. Leuk om af en toe eens te spelen, maar ik verkies toch een iets lichtere maaltijd.

woensdag, 29 januari 2014

Belfort

Worker placement en area control in één spel

Belfort is een werkverschaffingsspel met meerderheden element. Je werkers verzamelen grondstoffen, kiezen de beste gebouwen uit en bouwen mee aan het Belfort. Met je werkers kan je enerzijds punten scoren door de meerderheid te behalen in de verschillende districten en anderzijds punten scoren door het grootste aantal werkers te hebben van een bepaald type werker.

Op het eerste zicht lijkt Belfort weinig vernieuwend en denk je dat je het zoveelste worker placement spel op je bord krijgt gegooid. Dat is niet helemaal waar. In tegenstelling tot vele andere worker placement spellen probeer je in dit spel zoveel mogelijk meerderheden te bekomen. Zowel de meerderheid van gebouwen in de districten als de meerderheid voor elk type werker. Dat geeft een ander speelgevoel aangezien je niet alleen voor je grondstoffen moet zorgen, maar ook goed moet nadenken in welke districten je steden wil bouwen en welke werkers je extra wil aanschaffen. Een goede planning is heel belangrijk.

Pestelementen

Belfort is geen vriendelijk spel. Hiermee bedoel ik dat je je tegenspelers kan tegenwerken, bijvoorbeeld door de meerderheid in een gebied over te nemen of door goede actieplaatsen te bezetten waardoor deze plaatsen niet meer beschikbaar zijn voor de andere spelers. Het bevordert natuurlijk de spelersinteractie en het verplicht je om goed na te denken over je acties.

De leider wordt benadeeld

Bij deze worker placement moeten er geen werkers worden gevoed. Er moeten echter wel belastingen worden betaald. Hoe meer punten je hebt gescoord, des te meer belastingen je zal moeten betalen. De leider in het spel zal vaak meer belastingen moeten betalen dan de spelers na hem op het scorespoor. Dit zorgt ervoor dat de leider niet te ver kan uitlopen op de andere spelers waardoor het spel steeds spannend blijft.

Mooi artwork

Belfort levert ook mooi materiaal af. Het speelbord is een streling voor het oog en ook de werkers mogen er wezen. Het ziet er misschien allemaal wat kinderlijk uit door de felle kleuren en de cartooneske tekeningen van de elfjes, dwergen en gnomen, maar laat je hierdoor zeker niet misleiden. Belfort is geen kinderspel. Integendeel. De spelregels zijn vrij eenvoudig maar je zal heel goed moeten nadenken om al je plannen goed te kunnen uitvoeren. Je ziet namelijk snel iets over het hoofd.

Moduleerbaar speelbord

De moduleerbaarheid van het speelbord is een goede vondst. De districten (taartstukken) passen perfect tegen elkaar en de tekeningen lopen mooi over in elkaar. Je kan de districten ook lichtjes uit elkaar schuiven zodat je steeds het overzicht behoudt tussen de verschillende districten. Dit is nodig om in één oogopslag de meerderheid in de verschillende districten te kunnen bepalen.

Variatie

De verschillende gilden tegels die op het speelbord liggen, zijn in elk spel anders. Dit zorgt ervoor dat elk spel anders kan worden gespeeld. Ook bij de kaarten is er variatie troef. Er zijn 10 verschillende soorten kaarten. Laat je hierdoor niet afschrikken, want door de duidelijke en eenvoudige symbolen op de kaarten blijft alles heel overzichtelijk.

Elfen, dwergen en gnomen

Er zijn drie verschillende soorten werkers: elfen, dwergen en gnomen. Elke werker is gespecialiseerd in andere taken. Dit is een leuk element in het spel (dat we ook al kennen uit spellen als The Manhattan Project, maar dan met andere figuren).

Lange speelduur

Het enige negatieve punt aan Belfort is de lange speelduur. De speelduur van Belfort bedraagt ongeveer 120 minuten of langer. Je bent er even mee zoet. Ook downtime ligt op de loer, want door de vele mogelijkheden in het spel zal niet elke speler even snel spelen. Soms zie je het even niet en moet je iets langer nadenken. Een voordeel is wel dat je voor jezelf al wat kan plannen tijdens de beurt van de andere spelers. Toch zou ik het spel nooit met vijf spelers spelen, want dan vermoed ik dat de speelduur drastisch zal worden verlengd.

Conclusie

Ik heb Belfort met heel veel plezier gespeeld. Het is geen absolute topper voor mij, maar wel een meer dan degelijk spel voor de liefhebbers van worker placement spellen.

dinsdag, 28 januari 2014

Lancaster

Prachtig speelmateriaal

Lancaster is een worker placement spel waarbij je elke ronde je ridders op pad stuurt. Van zodra je het speelbord op tafel hebt gelegd en de speelstukken hebt verdeeld, is het al genieten geblazen. Het speelmateriaal is heel mooi en het ridderthema zit goed verwerkt in het spel met respect voor de historische achtergrond.

Lancaster biedt een mooie mix van blind bieden, worker placement en meerderheden.

Blind bieden

Normaal ben ik geen fan van blind bieden, maar in dit spel is het echt spannend. Meestal kan je op voorhand al raden welke spelers voor of tegen een bepaalde wet zullen stemmen. Je weet echter niet hoe zwaar ze zullen inzetten. Het blijft gissen, maar toch zal je redelijk goed kunnen inschatten op welke wetten je het zwaarst zal moeten inzetten.

Worker placement met originele twist

Aan het worker placement gedeelte werd een originele twist gegeven. Nu kan je niet alleen ridders plaatsen (worker placement), maar ook ridders van andere spelers verdrijven door een sterkere ridder te spelen op diezelfde plaats. De verdreven ridder gaat niet verloren, maar mag je gewoon opnieuw inzetten op een andere plaats. Je kan er ook voor kiezen om de krachten van je ridders te bundelen en met twee of meer ridders op één plaats te gaan staan. Geen frustratie in dit spel dus, maar gewoon leuke interactie tussen de spelers.

De wet van de sterkste

Je moet de meerderheid behalen in een gebied door een sterkere ridder te plaatsen dan de andere spelers. Dan mag jij de bijhorende actie uitvoeren. Aangezien je de ridders op het speelbord en de ridders in de voorraad van de andere spelers steeds kan zien, kan je het spel heel slim en tactisch spelen.

Lange speelduur met veel spelers

Tijdens mijn eerste speelbeurt van Lancaster was ik wild enthousiast. Ik had zelden een spel gezien dat zoveel diepgang biedt met zo’n eenvoudige regels. Bovendien is het spel nog goed gebalanceerd ook. Na mijn tweede en derde speelbeurt vind ik Lancaster nog steeds een goed spel, maar is mijn enthousiasme toch wat getemperd. Een nadeel aan dit spel is de speelduur die flink kan oplopen. Zeker in een spel met 5 spelers. Met veel spelers kan het plaatsen, het verdrijven, het opnieuw plaatsen, het opnieuw verdrijven,… voor veel downtime zorgen omdat je steeds opnieuw een nieuwe plaats voor je ridder moet zoeken op het speelbord. Als het plaatsen van de ridders teveel tijd in beslag neemt, kan het allemaal wat repetitief beginnen aanvoelen.

Een aanrader

Toch wil ik positief eindigen. Lancaster staat weliswaar niet meer in mijn top 10 van beste spellen aller tijden, maar toch blijft dit een heel goed spel dat ik aan elke spellenliefhebber zou aanraden. Dit spel won niet voor niets de Nederlandse spellenprijs in 2012.

Nieuwsflash: uitbreiding Room 25

Op de website van Tric Trac werd de uitbreiding van Room 25 aangekondigd. Er komen twee nieuwe karakters bij waardoor het spel nu tot 8 spelers zal kunnen worden gespeeld. Verder worden er nieuwe kamers toegevoegd en zullen de karakters nu ook eigen krachten en een doel krijgen. De releasedatum is gepland in september 2014. Ik ben alvast benieuwd.

vrijdag, 24 januari 2014

Moeten er nog spellen zijn?

1 januari 2014

Een nieuw spellenjaar is aangebroken. Ik ben er klaar voor!

2 januari 2014

Ik won het Het Dorp met één petieterig puntje voorsprong. I’m a lucky bastard! Hoe meer ik dit spel speel, des te leuker ik het begin te vinden.

3 januari 2014

Drie vrouwen onder mijn dak en drie spellen gespeeld, wat moet een man nog meer hebben?

We begonnen met Hanabi. Een goede score was heel veraf, maar toch hebben we weer genoten van dit coöperatieve kaartspel. Vervolgens speelden we GiftTRAP. In dit spel is weer eens gebleken dat ik heel slecht kan inschatten welke geschenken vrouwen het liefst willen. Als afsluiter speelden we Room 25. We speelden de coöperatieve variant met 1 verrader in het spel. Ik was de verrader in het spel. Vroeg in het spel had ik mezelf al verraden, maar toch slaagde ik er nog in om helemaal op het einde van het spel de anderen te overtuigen van mijn onschuld waardoor ik het spel op het laatste nippertje won. Dubbel genieten! Room 25 was het leukste spel van de avond.

4 januari 2014

Pieter VC richt een nieuwe Facebook-groep op: Bordspelfan! Hier mag iedereen alles posten wat te maken heeft met bord- en kaartspellen. Kom gerust eens een kijkje nemen.

Topkaartspel Guidhall kwam vandaag ook weer op tafel en daarna was het de beurt aan de herontdekking van YINSH! Wat blijft dit toch een fantastisch goed abstract spel!

5 januari 2014

In Trivial Pursuit: Team Edition zette Filip I uit Welle de puntjes weer op de i. Hij somde zonder aarzelen de eerste 11 lidstaten van de Europese Unie op. De rest zat erbij en keek ernaar.

6 januari 2014

Fresco is een heel goed spel met een heel sterk thema! Verf mengen was nog nooit zo leuk! Het basisspel is al leuk, maar de uitbreidingsmodules maken dit spel volledig af! Grote aanrader voor de liefhebbers van familiespellen met worker placement elementen! Zelfs met twee spelers was dit volop genieten.

8 januari 2014

Spyrium was een heel aangename verrassing. Veel diepgang en toch eenvoudige regels, heel wat spelersinteractie met pestelement, werkers plaatsen op een heel vernieuwende manier, kaarten met duidelijke symbolen, een aangename speelduur en speelbaar van 2 tot 5 spelers. Daarna speelden we nog de korte spelletjes For Sale en Love Letter als afsluiter. Twee goede fillers, maar geen super spellen. Ze doen echter wat ze moeten doen, luchtig vertier brengen in een korte tijdspanne.

10 januari 2014

Op 10 januari speelde ik Het Stenen Tijdperk. Voor de 13e keer al en ik blijf het een heel leuk spel vinden. Er is wat geluk bij de dobbelstenen, maar het is toch de strategie die overheerst. We introduceerden twee nieuwe spelers in Het Stenen Tijdperk. De reacties achteraf waren overwegend positief. Hun scores waren iets minder positief (wat heel normaal is).

12 januari 2014

Guildhall maakt nu al een grote kans om mijn meest gespeelde spel van 2014 te worden. Vandaag heb ik het kaartspel Guildhall gewonnen van mijn vriendin. Daarna was de wraak zoet en gaf ze me twee keer op mijn doos in het kaartspel Schotten Totten. Schotten Totten is een kort, klein, luchtig, tactisch en leuk tweepersoonskaartspelletje dat we altijd met veel plezier spelen. Guildhall en Schotten Totten zijn twee hele leuke kaartspelletjes, al is Guildhall overduidelijk de leukste van de twee!

Bijna twee jaar geleden speelde ik Tinners’ Trail voor de allereerste keer. Het spel werd door iedereen heel positief onthaald, maar toch kwam het daarna nooit meer op tafel. Tot daar vandaag verandering in kwam. Wat ben ik blij dat ik dit spel nog eens uit de kast heb getrokken. Tinners’ Trail is een heel goed economisch spel. Martin Wallace op z’n best!

Als afsluiter speelden we For Sale. Ik blijf For Sale een goed spel vinden, maar mijn enthousiasme is toch wat getemperd. Met veel spelers weegt de geluksfactor vrij zwaar door.

14 januari 2014

Heeft er iemand al zowel Memoir '44 als Battlelore 2nd edition gespeeld? Deze spellen lijken erg op elkaar en ik vraag me af in hoeverre Batllelore een meerwaarde geeft als je Memoir '44 al in je bezit hebt?

15 januari 2014

Op 15 januari was het de verjaardag van mijn vriendin. We hadden een mondelinge afspraak gemaakt. Op deze dag zouden er geen spellen worden gespeeld en zou er ook niet over spellen worden gesproken. Voorwaarde 1 was geslaagd en voorwaarde 2 was bijna geslaagd. Gelukkige verjaardag zoepie!

16 januari 2014

Twee keer verloren tijdens het kaartspel Manillen. Toch blijft dit een goed traditioneel kaartspel.

999 Games heeft beslist om het spel Concordia in het Nederlands uit te brengen. Heel goed nieuws! Hiervoor brachten ze ook al Russian Railroads en Madeira uit. Deze twee spellen wil ik wel eens spelen, maar ik denk dat ze vrij zwaar en droog zullen aanvoelen. Concordia lijkt meer op mijn lijf geschreven. De releasedatum van het spel is echter nog niet bekend. Ik wacht geduldig af.

18 januari 2014

Een online speelsessie van Sint-Petersburg. Niet voor herhaling vatbaar!

20 januari 2014

De kans is groot dat ik zondag 26 januari op Spellenclub De Strateeg opnieuw twee topspellen zal kunnen spelen: Acquire en Robinson Crusoe. Ik kijk er al naar uit.

21 januari 2014

Ooit stonden er meer dan 120 spellen op mijn verlanglijst. Ondertussen zijn er vele spellen gesneuveld en bestaat mijn spellenverlanglijst uit slechts 27 spellen: Acquire, Alien Frontiers, Augustus, Bang! The Dice Game, Battlelore 2nd Edition, Biblios, Concept, Concordia, De Glasstraat, De Vergeten Stad, Discworld: Ankh-Morpork, Gesjaakt, Guildhall: Job Faire, Keyflower, Kingdom Builder, Koryo, Legendary: A Marvel Deck Building Game, Luchador! Mexican Wrestling Dice, The Palacces of Carrara, Pluckin’ Pairs, Quoridor, Qwixx: Het Kaartspel, Rampage, Seasons, SOS Titanic, Summoner Wars: Master Set en Trains. Mijn vriendin heeft een voorkeur voor Augustus, Pluckin’ Pairs, Trains en Concept. Ik zou ze daarentegen graag allemaal willen kopen.  Maar eerst een goede sponsor zoeken…

22 januari 2014

De jury van de Franse spellenprijs As d’Or heeft de genomineerde spellen voor 2014 bekend gemaakt. Op 1 maart 2014 wordt de prijs uitgereikt. De genomineerden zijn Augustus, Bruxelles 1893, Concept, Crazy Time, Koryo, Krosmaster, The Three Little Pigs, The Builders: Middle Ages, Lewis & Clark, Love Letter, Mascarade, Mice & Mystics, Bugs in the Kitchen en Riff Raff.

Van deze lijst heb ik enkel Love Letter, Mascarade en Koryo reeds gespeeld. Koryo vond ik de betere van de drie. Augustus, Bruxelles 1893, Concept, Lewis & Clark en The Three Little Pigs zou ik graag eens willen spelen. Ik voorspel dat Lewis & Clark de prijs gaat winnen. Met Augustus als runner-up. Ik ben benieuwd! Wie is jouw favoriet?

23 januari 2014

Tournay is een spel van Sébastien Dujardin, Xavier Georges en Alain Orban. Deze drie designers leverden ook het spel Troyes af. Een spel dat ik nog niet heb gespeeld, maar dat ik ooit wel eens wil proberen. Xavier Georges ken je misschien als designer van Carson City. Het western worker placement spel bij uitstek. Tournay is een worker placement spel met kaarten. Vrij eenvoudige regels, duidelijke symbolen en vlot te spelen. Qua speelgevoel vergelijkbaar met Spyrium. Ik heb erg genoten van het spel en ik hoop Tournay nog vaak te kunnen spelen.

Stefan Feld is een icoon in de spellenwereld. Ik kende hem van de spellen In the Year of the Dragon, Het Koopmanshuis en Amerigo. Geen enkele van deze 3 spellen vond ik echter super. Amerigo is overduidelijk het beste spel van de drie. Goede spelmechanismen, maar de speelduur vond ik net iets te lang. Het Koopmanshuis is een goed spel, maar na een aantal keer spelen was het oorspronkelijke wauw-gevoel toch weg. In the Year of the Dragon blijft nog steeds één van de verschrikkelijkste spellen die ik ooit online heb gespeeld. Geen van deze drie spellen hoeven in mijn spellenkast te komen. Toch wou ik de grote Stefan Feld nog eens een kans geven. Ik was dan ook heel blij toen zijn absolute topper The Castles of Burgundy op tafel verscheen. The Castles of Burgundy is heel goed meegevallen. Sterker nog: ik vind het een fantastisch spel! Ik hou van het originele gebruik van de dobbelstenen: dobbelstenen gooien en dobbelstenen manipuleren. Voor de rest is het tegeltjes verzamelen, tegeltjes plaatsen en vooral veel punten sprokkelen. Dit spel is een goed voorbeeld van een multiplayer solitaire spel. Je speelt met meerdere personen, maar iedereen is bezig op zijn eigen bordje. Iets dat we ook kennen uit spellen als Terra Mystica, Hanzesteden en Agricola. Ik hou ervan. Dankzij het heel goede gevoel dat ik heb ervaren tijdens het spelen van The Castles of Burgundy, ben ik nu weer meer geïnteresseerd geraakt in andere bekende spellen van Feld zoals Brugge, Macao, Bora Bora, Trajan, Rialto en Notre Dame.    

Dankzij zijn overwinning in The Castles of Burgundy wordt Pieter VC de enige leider in de Grote Gezelschapspelen Cup.

24 januari 2014

Vandaag is het de verjaardag van de man die me leerde kaarten, mijn vader. Zijn favoriete spellen zijn Manillen, Wiezen, Schaken en Dammen. Probeer hem maar eens te verslaan in één van deze vier spellen… Niet makkelijk. Gelukkige verjaardag papa!

We speelden ook Guildhall. Voor de derde keer al dit jaar en daarmee is dit spel voorlopig mijn meest gespeelde spel in 2014.

woensdag, 22 januari 2014

Ditterio's spellen top 50 op BGG

Vanaf nu kan u mijn spellen top 50 ook volgen op Boardgamegeek. Ik kan u al zeggen dat er een aantal wijzigingen zijn gebeurd in vergelijking met mijn spellen top 50 op deze blog een tijdje terug. Mijn top 50 zal bovendien telkens aangepast worden als ik een nieuw spel leer kennen dat ook een plaatsje in mijn top 50 verdient.

Bij elk spel heb ik wat commentaar geplaatst. Hou je zeker niet in om bij de spellen ook wat commentaar te plaatsen! Ik zal u dankbaar zijn.

Klik op de link hieronder voor Ditterio's spellen top 50 op BGG:

http://www.boardgamegeek.com/geeklist/168883/ditterios-sp...

Tinners’ Trail

Tinners’ Trail is een grote topper van Martin Wallace. Niet zo bekend als Stoom, maar minstens even goed.

Het mijnthema zit heel mooi verwerkt in het spel. Je hebt echt het gevoel dat je koper en tin aan het opgraven bent.

Het speelbord is heel overzichtelijk. Alles staat mooi aangegeven op het speelbord waardoor je snel weer in het spel zit als je Tinners’ Trail een tijdje niet hebt gespeeld. Bovendien zijn de spelonderdelen en het speelbord van een zeer degelijke kwaliteit.

Het is een lichter spel van Martin Wallace, maar het bevat toch heel wat diepgang. Eén van de beste spellen die ik ooit speelde.

Het tijdspoor is een heel originele vondst. Je kiest een actie en je betaalt de gekozen actie met tijdspunten. Wie het meest achteraan staat op het tijdspoor, komt eerst aan de beurt. Het tijdspoor zorgt voor veel spelersinteractie en biedt de spelers leuke tactische afwegingen. Wie als eerste past, start de volgende ronde als eerste. Deze strijd om de beste plaats op het beurtvolgordespoor brengt heel wat spanning met zich mee.

Het biedsysteem in dit spel zorgt voor veel spelersinteractie en spanning. Hou je geld in de gaten, want het is schaars.

Veel variatie in het spel aangezien de prijs voor koper en tin elke ronde opnieuw wordt bepaald.

Op het einde van elke ronde moet je een verschroeiende keuze maken: de hoeveelheid geld bepalen dat je wil omzetten in overwinningspunten en de hoeveelheid geld bepalen dat je wil sparen voor de volgende ronde. Een goede mix van denken op korte en lange termijn.

Ik hou van dobbelstenen. De dobbelstenen brengen op een leuke manier wat geluk in het spel en brengen heel wat spanning met zich mee. Spanning wanneer je met de dobbelstenen gooit om de prijs voor koper en tin te bepalen. Spanning wanneer je dobbelt om een onontgonnen gebied van tin, koper en water te voorzien.

Duidelijke spelregels met achteraan een mooi overzicht van de mogelijke acties en een opsomming van een aantal regels die makkelijk worden vergeten.

Het spel speelt heel vlot. De speeltijd van ongeveer 75 minuten vliegt voorbij.

Tinners’ Trail is een parel in de spellenwereld en de beste manier om beginnende spelers te introduceren in de wondere spellenwereld van Martin Wallace.

vrijdag, 17 januari 2014

Mijn top 10 spellen uitgegeven in 2013

De meeste spellen die in 2013 uitkomen speel ik pas in 2014 of later. Dit heeft twee redenen.

Eén: er komen elk jaar massaal veel goede spellen uit en ik heb niet het budget en de tijd om veel spellen al in hetzelfde jaar te kopen en/of te spelen.

Twee: ik kijk graag de kat wat uit de boom. Ik hoef niet elk nieuw spel meteen aan te kopen en te spelen. Ik wacht liever wat langer. Ik lees wat spelrecensies, ik bekijk wat spelvideo’s, ik lees wat spelregels en dan… KABOEM… sla ik toe! Op die manier kan ik al heel wat kaf van het koren scheiden.

Wees gerust, ik zit niet stil. Dezer dagen ben ik vollen bak aan het uitzoeken welke spellen in aanmerking komen voor mijn volgende grote spellenaankoop en welke (net) niet. Ik hou jullie zeker en vast op de hoogte.

Mijn wens dat ik alle nieuwe toppers van Spiel wil spelen, heb ik al lang opgegeven. Het is een onmogelijke opdracht. Er zijn zoveel goede spellen en je kan ze niet allemaal spelen. Ik ben al heel blij als ik er de spellen kan uitfilteren die ik interessant vind én al die spellen op middellange of lange termijn eens zal kunnen spelen.

Mijn favoriete spellen uitgegeven in 2013 bevatten (logischerwijs) enkel de spellen die ik reeds speelde in 2013. Er zullen in mijn top dus veel goede spellen ontbreken om de eenvoudige reden dat ik die spellen momenteel nog niet heb gespeeld.

Terra Mystica heeft vele prijzen gewonnen voor beste spel van 2013, maar dit spel werd eigenlijk al in 2012 uitgegeven, dus dat spel komt (jammer genoeg) niet meer in aanmerking.  

 

En dan nu le moment suprème!

 

Mijn top 10 spellen uitgegeven in 2013:

1 Room 25

2 Mayday! Mayday!

3 Koryo

4 Spyrium

5 Quantum

6 City of Iron

7 Amerigo

8 Glastonbury

9 Eight-Minute Empire

10 Alarm!

donderdag, 16 januari 2014

2012 versus 2013

Het jaar 2013 is nog maar net voorbij. Het is dus een ideaal moment om mijn spellenjaar van 2013 eens te vergelijken met mijn spellenjaar van 2012.

 

Mijn meest gespeelde spellen in 2012: 1 Boonanza (18x) 2 Saboteur (17x) 3 Pandemie (15x)

Mijn meest gespeelde spellen in 2013: 1 Quoridor (87x) 2 Coloretto (58x) 3 Qwixx (37x)

 

Aantal gespeelde spellen in 2012: 287 spellen 

Aantal gespeelde spellen in 2013: 1060 spellen

 

Aantal verschillende gespeelde spellen in 2012: 70 verschillende spellen (inclusief uitbreidingen)

Aantal verschillende gespeelde spellen in 2013: 219 verschillende spellen (inclusief uitbreidingen)

 

Mijn favoriet spel in 2012: Puerto Rico

Mijn favoriet spel in 2013: Terra Mystica