zaterdag, 16 november 2013

Abnormale uitspraken

Als je regelmatig mijn blog leest, zal je waarschijnlijk niet snel meer verschieten van een abnormale uitspraak meer of minder. Ik ben namelijk een heel abnormaal persoon. Aangezien ik mijn eigen blog niet lees (ik heb wel wat beters te doen), zoek ik de abnormaliteit op andere plaatsen. En wie zoekt, die vindt! Hieronder mijn top 4 van de meest abnormale uitspraken ooit.

4 Dit is mijn blog waarop ik mijn gekochte spellen recenseer. Aan het einde van de recensie geef ik het spel een hoogst subjectieve quotering waarmee de meesten onder jullie waarschijnlijk niet akkoord zullen gaan. Waarschijnlijk zou ik twee weken later ook niet meer akkoord gaan met die quotering. Focus op de tekst… (http://www.boardgamereviewsbyjosh.com)

3 Waar is dat gooidingen? (http://www.sofieisopzoeknaardedobbelsteen.be)

2 Een spel van Terra Mystica begint altijd op dezelfde manier: je vrienden kijken met een angstige blik naar het speelbord dat jij juist voor hen hebt neergezet en wat je hen gaat dwingen om te spelen. Maar geen paniek. Als je denkt dat Terra Mystica intimiderend lijkt, en je moet een professor aan de universiteit zijn om dit niet intimiderend te vinden, weet dan dat jij en je vrienden heel veel spellen spelen. Na vijf minuten spelen zullen ze stoppen met wenen en zeggen dat het eigenlijk een vrij simpel spel is. (http://www.shutupandsitdown.com/)  

1 "Hoeveel spellen heb jij niet gespeeld?" Tot mijn verbijstering stelde ik vast dat ik ongeveer 30% van mijn huidige collectie nog niet heb gespeeld, dat zijn er een kleine 300. Ik zit hier nu met een met ijsblokjes gevuld washandje op mijn hoofd en onder doktersbegeleiding deze bijdrage te schrijven want ik ben er nog altijd niet van bekomen. Ik ben, nadat mijn oudste dochter me weer had bijgebracht en het obligate "Gaat het papa?" had geuit, onmiddellijk in mijn archieven gedoken ter verificatie. Ik speel ongeveer een 60-tal nieuwe spellen per jaar. Ik zal dus ongeveer 5 jaar nodig hebben om mijn schade in te halen. En dan moet ik ze nog allemaal uit mijn eigen voorraad halen. Het rood-alarm-lampje is ten huize van ondergetekende serieus beginnen flikkeren. Actie dringt zich op. Vanaf nu elke avond spelavond bij mij thuis. Concerten, theaterbezoeken, feestjes, vriendenbezoeken, familieraden, sportactiviteiten, alles wordt tot nader order afgelast. Er wordt vanaf nu alleen nog maar gespeeld. Behalve met mijn voeten. Deze blog? Valt nog te bezien. Alhoewel, hij blijft misschien uiteindelijk nog mijn enige contact met de buitenwereld. U mag mij komen redden. Maar wilt u dan de nieuwste van Knizia eens meebrengen? Merci! (http://detafelplakt.skynetblogs.be/)

 

De commentaren zijn gesloten.