vrijdag, 04 oktober 2013

Vraag van de maand (2)

Vorige maand riep ik mijn trouwe bloglezers op om een antwoord in te sturen op de vraag van de maand: Wat is jullie favoriet bordspel en waarom? Ik kreeg een aantal heel interessante antwoorden toegestuurd.

Pieter koos voor het bordspel Lancaster.

Waarom vind ik Lancaster zo’n leuk spel? Daar zijn verschillende reden voor.

 

1. “Vriendschappelijk” spel met een leuke pestfactor:

Iedereen speelt als Lord afkomstig uit Engeland. Iedereen speelt als vertrouweling van dezelfde koning voor hetzelfde doel. Net doordat iedereen voor datzelfde doel speelt is van echte vriendschap echter maar weinig sprake. Enkel in de “gevechten” tegen Frankrijk moet je wel samen spelen om punten te sprokkelen. Maar ook hier krijg je wel eens een mes in je rug, en blijf je achter zonder punten! Subliem

 

2. Strategisch spel met voldoende diepgang, maar toch héél makkelijk uit te leggen:

Zo heb ik strategische spellen héél graag. Dit spel wil iedereen gewoon graag spelen. Al na één ronde is iedereen mee met het volledige concept. Er zijn héél wat mogelijkheden die tot winst kunnen leiden, maar allemaal zijn ze zo duidelijk dat iedereen er direct mee weg is. Natuurlijk speelt de tijdsduur van dit spel hierin ook een belangrijke rol. Een ander spel met evenveel diepgang dat slechts een goed uurtje duurt ken ik niet!

 

3. Je weet vooraf nooit waarmee je op het eind nog punten scoort:

Zijn schildknapen of geld nog interessant op het eind van het spel om punten te scoren? Wel als jij er als enige nog veel hebt, en daarnaast ook nog eens voldoende stemmen hebt weten te verzamelen om deze wetten goed te keuren. Het stemmen zorgt voor afwisseling, en ook dat vind ik een héél leuk element!

 

4. Er is altijd wel een leuke actie te doen:

Misschien zou je gaan denken dat dit een echt “pest-spelletje” is, maar dat is het zeker niet. Altijd is er wel een actie waarmee je wat kan aanvangen. Iedereen heeft als reddingsboei ook nog z’n eigen kasteel om geld of schildknapen te bekomen als het hoofdbord vol ligt.

 

5. Overige pluspunten:

De schitterende samenhang van de verschillende spelmechanismen, dit is meer dan gewoon een worker-placement.

De uitvoering van het spelmateriaal: Allemaal behoorlijk sober, maar héél degelijk en mooi.

Last but not least: De “schaalbaarheid” van het spel. Of je het nu speelt met 2 of met 5 spelers, het blijft altijd goed!

 

Het favoriet spel van Wiljan is 7 Wonders.

7 Wonders kent weinig downtime. Iedereen is tegelijk aan de beurt. Speelt vrij makkelijk weg (ten minste met de juiste mensen die de icoontjes op de kaarten goed kennen). De speelduur van een half uur (bij onervaren spelers zo'n 45 min) is ook fijn. De kaarten en de wonders zijn prachtig geïllustreerd en met de uitgebrachte uitbreidingen is er genoeg variatie. Eigenlijk speel ik het bijna nooit meer zonder de uitbreiding Cities waardoor je acht kaarten per tijdperk uit moet leggen ipv 7 en het spel beter wordt doordat mensen die in geldproblemen zitten met bepaalde kaarten ook minpunten kunnen krijgen en de vredesfiches.

Mathias koos voor Carson City.

Carson City is briljant wegens heel solide, én originele cowboy-placement game. Rollen kiezen, acties bepalen, strijden voor bepaalde acties, … allemaal fijne keuzes. Mooie verwerking van het thema in het spel; je ziet het Western-stadje groeien, je voelt de spanning tussen cowboys die een duel aangaan, … Alles klopt! Mooi uitgewerkt, het spel straalt sfeer uit…

Het favoriete spel van Piet is Ankh Morpork.

Ik heb verschillende favorieten, van zwaar tot familiespel. Zowel een Agricola als een Asara kunnen mij bekoren, Het stenen tijdperk, Brieven uit Whitechapel, Scotland Yard, Yspahan behoren samen met nog enkel andere ook tot mijn favorieten. Maar als ik er dan toch maar eentje mag kiezen ga ik voor Ankh Morpork van Martin Wallace. (die trouwens met Automobile, London en Tinner's trail ook hoog in mijn lijstje staat.) Ankh Morpork dus, zeer simpel spel om uit te leggen maar net genoeg diepgang om boeiend te blijven. Een echt 'eat this' spel waar je medespelers lekker dwars kan zitten en je door één zet van een medespeler je hele uitgedokterde strategie overboord moet gooien en ziet wegzinken in de vuile rivier van Ankh Morpork. Ik lik er in ieder geval mijn vingers bij af. Schitterend artwork ook, ik kan echt genieten van alle kaarten eens te bekijken. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar het tweede spel van drie rond Ankh Morpork, The witches, die rond Essen moet uitkomen. Een spel die je blijkbaar zowel tegen elkaar en als co-op kunt spelen!

Van deze vier spellen speelde ik enkel Ankh Morpork nog nooit. Mijn interesse is bij deze gewekt, dit spel hou ik in het vizier. Lancaster, 7 Wonders en Carson City zijn drie fantastische spellen. 7 Wonders en Carson City zitten in mijn collectie en die spellen zullen waarschijnlijk voor eeuwig in mijn collectie blijven zitten. Lancaster is, samen met The Manhattan Project, het beste spel (van al mijn gespeelde spellen) dat niet in mijn collectie zit. Uitstekende keuzes dus!

De vraag voor volgende maand is: Welk spel was je grootste miskoop ooit en waarom? Jullie mogen opnieuw jullie antwoorden mailen naar dieterdhaeseleer@hotmail.com

Alvast bedankt voor de medewerking!

De commentaren zijn gesloten.