donderdag, 26 september 2013

De eerste huwelijksnacht van Jean & Marie

De meeste jonge koppels geven op hun eerste huwelijksnacht flink van jetje. Jean & Marie nodigden Jetje uit, maar zij kon echter niet aanwezig zijn op deze heuglijke nacht. Daarom besloten Jean & Marie om met hun tweetjes te spelen. Marie was helemaal opgewonden toen Jean met grote trots zijn fonkelende spel presenteerde.

Jean: Ok, Marietje, zet je schrap. Ik heb speciale seksdobbelstenen gekocht om ons liefdesleven wat op te pimpen.

Marie: Jeanke, jij sloeber!  Gooi die hete dobbelstenen maar!

Jean wierp de dobbelstenen en dit was het resultaat:

king of tokyo dobbelstenen.jpg

Marie: Wat betekenen die symbolen?

Jean: Euh... zoveel uitleg heeft die spellenverkoper niet gegeven bij dit spel, maar het spel ging over monsters en ik dacht meteen aan jou.

Marie: Jij gemene, afvallige, overrijpe puist! Scheer je als de bliksem weg of ik breng je hersenloze kaalkop twee keer schade toe!

Jean: Nu weet ik weer wat die verkoper bedoelde met de woorden: “een slechte worp kan je zoveel schade bezorgen dat je er je laatste leven mee kan verliezen...”

 

De aandachtige, niet-geobsedeerde spellenliefhebber weet natuurlijk dat dit geen seksdobbelstenen zijn. In welk dobbelspel worden deze dobbelstenen dan wel gebruikt?  

Leedvermaak Top 5

Met je wagen heel de straat blokkeren zodat niemand meer kan doorrijden is een goed voorbeeld van leedvermaak. Een blinde een geweer geven en zeggen dat het een haardroger is, is ook een vorm van leedvermaak. Verder zijn er nog de klassiekers: iemand zien uitglijden over een bananenschil, iemand tegen een lantaarnpaal zien lopen, iemand van een trap zien vallen of een slagroomtaart in iemands gezicht gooien. Dit zijn allemaal voorbeelden van leedvermaak, maar het toppunt van leedvermaak blijft spellen spelen!

Spellen zijn gemaakt om spelers te laten lachen met de ellende van de andere speler(s). Hieronder mijn top 5 top 5van de spellen waarbij leedvermaak in grote mate aanwezig is.

5 Love Letter: je neemt een kaart op je hand en het spel begint. De andere speler speelt de wachter uit, hij noemt jouw kaart en het spel is over voor jou. Jouw tegenspeler proest het uit.

4 Can’t Stop: nog één keertje met de dobbelstenen gooien en je kan het spel winnen. Je gooit echter het verkeerde aantal dobbelsteenogen. Je neemt je pionnetjes terug en je kan helemaal opnieuw beginnen. Niemand aan tafel kan zijn glimlach onderdrukken.

3 Bang!: je wordt door iedereen aan flarden geschoten, de andere spelers aan de tafel worden gespaard. Het spel eindigt extra vroeg voor jou. De andere spelers spelen grinnikend verder en jij kan ondertussen de vaat doen.

2 Crokinole: bij elke vingerknipbeweging schiet je met je vingers keihard tegen de houten rand van het Crokinole bord. De andere spelers hebben plezier, jij hebt blauwe vingers.

1 Ghost Stories: je doet je uiterste best om dit coöperatieve spel te winnen, samen met je teamgenoten. Je verliest echter keer op keer, zelfs op het allerlaagste niveau. Antoine Bauza, de auteur van dit spel, is de grootste sadist in spellenland.

 

woensdag, 25 september 2013

Verslag spellenclub De Strateeg

Wat doet een mens zoal op een saaie zondag? Klusjes opknappen in het huis, tuinieren, aan de toog hangen in één of andere bruine kroeg samen met een paar andere zatlappen, vrouwen versieren, naar de televisie strateeg logo.jpggapen, aan de auto sleutelen, gaan jagen op loslopend wild, een vuurtje stoken, voetbal kijken of een uur op een hometrainer zitten met een dweil onder je gat. Nee nee, mijn favoriete bezigheid op zondag is spellen spelen. Intellectueel uitdagend, geheugenverfrissend, sociaal verantwoord, politiek correct en vooral gewoon leuk.

Zondag 22 september 2013 bezocht ik voor de tweede keer mijn favoriete spellenclub De Strateeg in Moortsele. Ik geniet nog steeds na. Zoals altijd werd ik ontvangen met een brede glimlach. Zowel door de enthousiaste leden als door de grote hoeveelheid spellen die me vanop de tafel lachend aankeken. Ik was meteen verkocht.

coloretto.jpgWe besloten om rustig op te warmen met het kaartspel Coloretto. Het kaartspel Coloretto is nog steeds één van mijn favoriete kaartspellen. Setjes kleuren verzamelen, ik hou daar wel van. Jammer genoeg verzamelde ik net iets teveel verschillende kleuren waardoor ik roemloos laatste eindigde. Aangezien de meeste spelers aan de speeltafel dit spel nog nooit hadden gespeeld en ik al voor de 47e keer dit spel speelde, was dit een grote afgang voor mij. Een dikke pluim voor mijn medespelers, want ze hadden het spelmechanisme snel door en ze speelden heel goed. Pieter, één van de organisatoren van spellenclub De Strateeg, won meer dan verdiend.   

Na Coloretto was het tijd voor een iets zwaardere hap. Mijn medetafelgenoten hadden zin in The Manhattan Project en daar zeg je natuurlijk geen “neen” tegen. The Manhattan Project is op dit moment mijn favoriet strateeg2.jpgworker placement spel. Lees zeker ook mijn recensie van dit spel op deze blog. In The Manhattan Project liep alles heel goed voor mij. Ik gebruikte mijn zelfde strategie als vorige keer: zo snel mogelijk werkers aannemen en veel gebouwen bouwen. Hoe meer werkers en gebouwen je hebt aangeworven, des te meer werkers je kan tewerkstellen in je gebouwen en des te meer acties je kan doen. Hoe meer acties je uitvoert, des te meer grondstoffen je kan verzamelen. Door al deze grondstoffen kon ik vrij snel een eerste grote bom ontwikkelen waardoor ik wat voorsprong kreeg op de twee andere spelers. Ik probeerde altijd zoveel mogelijk werkers in één keer te plaatsen en al die werkers nadien in één keer terug te nemen. Volgens mij is dit een betere strategie dan telkens één of twee werkers te plaatsen en dan nog eens twee werkers, enz. Mijn strategie wierp zijn vruchten af, want op een bepaald moment stond het 40-0-0 in mijn voordeel. De andere spelers besloten om actie te ondernemen. Ik verwaarloosde mijn gevechtsvliegtuigen waardoor mijn gebouwen langs alle kanten werden plat gebombardeerd door de andere spelers. Toen moest ik even slikken. Mijn voorsprong was echter al groot genoeg waardoor ik niet echt meer in gevaar kwam. Ik won The Manhattan Project voor de tweede keer op rij en blijf in dit spel voorlopig ongeslagen.  

Als afsluiter wou ik nog een (voor mij) nieuw spel uitproberen. Keuze genoeg. Ik had wel zin in Taj Mahal, Goa, Tzolkin of Kemet. Het werd die laatste. Kemet ziet er heel zwaar uit, maar eigenlijk speelt het spel heel vlot. De vele mogelijkheden in dit spel maken het iets complexer. Het is een spel dat je meer dan één kemet.jpgkeer moet spelen om het te kunnen appreciëren. Ik weet echter niet of ik dit spel nog een tweede keer zal willen spelen. Ik vond het zeker geen slecht spel, maar ik ben ook niet enthousiast. De andere spelers hadden dit spel al één keer eerder gespeeld. Ik wist niet goed hoe ik dit spel goed moest spelen. Ik besloot om zo snel mogelijk een tempel in te nemen en ondertussen Pieter wat aan te vallen. In de aanvallen tegen Pieter nam ik een aantal verkeerde beslissingen waardoor ik één keer veel manschappen verloor en een andere keer achteruit werd gedwongen. Pieter speelde heel sterk en won met ruime voorsprong. Ik kon de meubels nog redden en ik eindigde op de tweede plaats. Kemet was het minste spel van de drie spellen die ik op deze spelnamiddag heb gespeeld, maar ik ben wel blij dat ik het spel een kans heb gegeven.

De spelnamiddag bij spellenclub De Strateeg was alweer veel te snel afgelopen. Ik kijk nu al uit naar de volgende editie. 27 oktober 2013 staat al aangeduid in mijn agenda. U komt toch ook?

 

© foto's: Pieter Van Conkelberge

dinsdag, 24 september 2013

Love Letter

Liefste Ditterio,

je hebt me gevraagd om te stoppen met liefdesbrieven te schrijven. Je zei me dat het nooit iets zou worden tussen ons. Maar ik kan het niet, Ditterio. Ik kan je gewoon niet… laten gaan. Zoals ik ook nooit mijn spellendozen zou kunnen laten gaan. Ze zijn een deel van mij. Net als jij. Je geeft me een veilig gevoel, Ditterio. Zo warm! Ik wil helemaal in jou verdwijnen. Zoals ik ook in een spellendoos zou willen verdwijnen om te kunnen voelen aan al die mooie speelstukken. Met al hun speelse vormen en mooie kleuren. Om te ruiken aan de spelregels die net gedrukt zijn. Vers van de drukpers. Even vers als jij.

Liefs, Marie

love letter.jpgDit is slechts één van de honderden liefdesbrieven van vrouwelijke spellenfreaks die dagelijks in mijn mailbox toestromen. Beleefd als ik ben stuur ik altijd een vriendelijk mailtje terug.

Liefste Marie,

Zelfs al was je de laatst overgebleven vrouw op deze planeet, dan nog zou ik liever een relatie beginnen met Gigazaur uit King of Tokyo.

Liefs, Ditterio

Ja ja, liefdesbrieven… en dan nu een naadloze overgang naar het nieuwe spelletje van 999 Games: Love Letter.

Love Letter is een heel eenvoudig kaartspelletje. Wat zeg ik, een heeeeeeeeeeeeel eenvoudig kaartspelletje. Er zitten slechts 16 kaarten in dit spel en de spelregels zijn in één zin uit te leggen, hier komt de zin:

Je hebt één kaart in je hand, je neemt vervolgens één kaart van de trekstapel, je speelt daarna één van deze twee kaarten uit en je voert de bijhorende actie uit.

Voila, zo simpel is het. Al het overige staat uitgelegd op de kaarten zelf. Maar is Love Letter ook een goed spel? Ik vind Love Letter niet slecht, maar ik vind Love Letter ook niet fantastisch. Het is een leuke filler. Snel te spelen en ideaal als tussendoortje. Naast zijn snelle speelverloop en eenvoudige regels mag het artwork ook best gezien worden.

Het spel is heel gelukafhankelijk. Sommigen beweren echter dat er toch wat tactiek en deductiedenkwerk in dit spel zit. Dat is waar, maar toch weegt het geluk in dit spel erg zwaar door. Vier voorbeelden om dit te illustreren.

Je speelt de wachter uit en je kiest lukraak de gravin. Je tegenspeler heeft de gravin op hand en verliest de ronde. Lucky shot 1!

Je speelt de prins uit en je tegenspeler moet zijn kaart afleggen. Je tegenspeler legt de prinses af en verliest de ronde. Lucky shot 2!

Je speelt de baron uit en je vergelijkt je hand met de hand van je tegenspeler. Je tegenspeler heeft de wachter in zijn hand, jij hebt een andere kaart in je hand. Je tegenspeler ligt uit het spel, zelfs al was hij nog niet aan de beurt geweest. Lucky shot 3!

Je speelt de priester uit en je mag naar de kaart van je tegenspeler kijken. Je tegenspeler heeft de prinses in zijn hand. Aangezien je tegenspeler de prinses nooit mag uitspelen (of hij verliest het spel) weet jij nu steeds welke kaart je tegenspeler zal overhouden. Nu kan je makkelijk de wachter of de prins uitspelen en dan win je altijd. Lucky shot 4!

Nu zal je misschien denken: hoe vaak komen deze situaties voor? Heel vaak, geloof me vrij.

Ondanks de grote geluksfactor zou ik je dit kaartspel toch aanraden. Het is een minispelletje met een miniprijsje. Voor die prijs kan je niet sukkelen en het spel zal ook niet veel plaats innemen in je inmiddels bomvolle spellenkast.

maandag, 23 september 2013

Qwixx

Als je het woord QWIXX kan vormen in Scrabble scoor je meteen een hele hoop punten! Verder heeft Qwixx echter weinig gelijkenissen met Scrabble.

DSC_0517.JPGQwixx is een heel eenvoudig dobbelspelletje. Iedere speler krijgt een blaadje waarop 4 rijen staan afgebeeld in de kleuren rood, geel, groen en blauw. In elke rij staan de getallen 2 tot 12 (of 12 tot 2). Er zijn 6 dobbelstenen, 2 witte en 4 gekleurde (in de kleuren rood, geel, groen en blauw).

De actieve speler gooit de 6 dobbelstenen en dan worden de twee volgende acties uitgevoerd. Iedere speler mag de som van de 2 witte dobbelstenen in een kleur naar keuze aankruisen. Daarna mag alleen de actieve speler de som van één witte en één gekleurde dobbelsteen aankruisen in de rij met de desbetreffende kleur. Een belangrijke regel is dat je getallen mag overslaan, maar later mag je geen overgeslagen getallen meer aankruisen.

Opgelet: Qwixx is heel verslavend! Een verwittigd man is er twee waard. En een verwittigde vrouw natuurlijk ook. Als je een spelletje Qwixx hebt gespeeld, zal je meteen een re-match willen en daarna waarschijnlijk nog één. Je zal heel snel door je voorraad scoreblaadjes heen zitten. Er is echter hoop. Er komt een nieuwe versie uit van het spel Qwixx, getiteld: Qwixx Deluxe! Bij deze versie krijg je geplastificeerde scoreblaadjes en uitwisbare stiften. Als je het spel Qwixx nog niet bezit, raad ik je aan om meteen Qwixx Deluxe aan te kopen. Op termijn zal dit je veel geld en bomen uitsparen.

Qwixx is een snel spel. Ongeveer 15 minuten of sneller. Eén worp en dan één of twee vakjes aankruisen op je scoreblaadje. Daarna is de volgende speler al aan de beurt. Zelfs tijdens de beurt van een andere speler mag je zelf ook een vakje aankruisen. Zo ben je altijd betrokken bij dit dobbelspel en zal je tijdens een spelletje Qwixx nooit uit verveling naar het plafond hoeven te staren.

De meest gestelde vraag over Qwixx is waarschijnlijk: hoe zwaar weegt het geluk door in dit dobbelspel?

Aangezien er in dit spel met dobbelstenen wordt gegooid, is er altijd een zekere geluksfactor aanwezig. Toch zit er ook wat tactiek in Qwixx. Als je een getal aankruist dat te ver naar rechts staat, kan je later in de problemen komen omdat je op die manier misschien niet aan je vijf kruisjes zal komen (interessant als je een rij wil afsluiten). Als je daarentegen steeds blijft passen in een bepaalde rij, kan een andere speler hier voordeel uit halen door deze rij zo snel mogelijk proberen af te sluiten. Ook de keuze van de gekleurde en de witte dobbelsteen is belangrijk. Laat ons zeggen dat de verhouding geluk/strategie ongeveer 70/30 zal bedragen.  

Als je houdt van dobbelstenen en je zoekt een snel en leuk spel, dan hoef je niet te twijfelen: kopen, maar dan wel de Deluxe versie.

 

 

© foto's: Barbara De Meyer 

Kemet

Het spel Kemet speelt zich af in het Oude Egypte. Het is een licht oorlogsspel waarbij je zoveel mogelijk overwinningspunten moet scoren. Overwinningspunten kan je verdienen door tempels te bezetten, door bepaalde tegels te kopen, maar vooral door je tegenstanders aan te vallen (en de strijd te winnen). Bij deze aanvallen kan je de hulp inroepen van de Goden, die voorgesteld zijn door grote wreedaardige mythische wezens. Ik zou deze monsters niet graag in het donker tegenkomen.

kemet 2.jpgIs Kemet een leuk spel?

Ik zal positief beginnen. Het artwork is prachtig. De miniaturen zijn beeldschoon en met oog voor detail. Je kan er uren naar kijken. Of toch halve uren.

De gevechten zijn spannend omdat spelers hun kaarten gedekt uitspelen. Het is altijd bang afwachten of je al dan niet in de pan zal worden gehakt.

Het spel doet me denken aan Risk maar dan zonder dobbelsteengeluk en met een veel aangenamere speelduur. Bovendien heeft Kemet een hele hoop tegels met extra mogelijkheden die het spel afwisselender en tactischer maken dan Risk.

Kemet is een mooi en goed bedacht spel, maar toch kan het me niet echt bekoren. De gevechten zijn leuk, maar voor de rest is het allemaal niet echt interessant.

Het systeem van de tijdelijke overwinningspunten vind ik maar niets. Je kan een tempel bezetten waarvoor je tijdelijk een overwinningspunt krijgt. Nadien kan je echter worden aangevallen waardoor je je eerlijk verdiend overwinningspunt meteen weer kan kwijtspelen. Punt krijgen, punt kwijtspelen, opnieuw punt krijgen, opnieuw punt kwijtspelen, … en zo verder tot één speler het benodigde aantal punten heeft. Dat is iets waar ik niet van hou.

Kemet doet me denken aan Small World, een spel dat ik ook niet graag speel. Je zet troepen in, je wordt aangevallen en je wordt verslagen, je verlaat het speelbord, je duikt later opnieuw op, je valt opnieuw aan, je verslaat de andere persoon, later wordt je opnieuw aangevallen, je wordt verslagen, je trekt je terug, je zet extra mensen in en je valt opnieuw aan en zo gaat het maar door. Not my cup of tea.

Kemet is waarschijnlijk een spel voor velen, maar niet voor mij.

 

 

© foto's: Pieter Van Conkelberge

zondag, 22 september 2013

The Manhattan Project

Ik zal meteen met de deur in huis vallen. The Manhattan Project is één van de beste worker placement spellen die ik ooit speelde. Veel beter dan Agricola, Caylus, Stenen Tijdperk, Fresco, Carson City, Cuba, De manhattan project.jpgKathedraal, Le Havre, Lords of Waterdeep, Het Dorp, Dungeon Lords, Kingsburg, Santiago de Cuba en andere worker placement spellen. The Manhattan Project lijkt het meest op Agricola, maar dan met bommen in plaats van met stomme koeien. Net als in Agricola heb je ook een centraal bord en een eigen bord waarop je wat kan liggen klooien. Leuk leuk!

In The Manhattan Project moet je proberen om bommen te ontwikkelen. Deze bommen leveren punten op. Het doel van het spel is om als eerste 60 punten te verzamelen.

Elke beurt heb je twee mogelijkheden: één of meerdere werkers plaatsen ofwel al je werkers terug in je voorraad nemen. Als je kiest om werkers te plaatsen, plaats je eerst één werker op het algemeen speelbord. Op dit speelbord kan je kiezen uit vele vakjes met bijhorende acties: gebouwen bouwen, extra werkers bekomen, andere spelers aanvallen, gevechtsvliegtuigen of andere vliegtuigen met bommen verwerven, geld verdienen, een bom ontwerpen, plutonium of uranium ontwikkelen, een andere speler bespioneren, enz. Nadat je je werker op één van deze vakjes hebt geplaatst, mag je nog extra werkers inzetten op je eigen speelbord. Op dit eigen speelbord liggen de gebouwen die je in vorige ronden hebt gekocht. Elk gebouw levert voordelen op als je het gebouw activeert met je werker.

Alles in dit spel grijpt perfect in elkaar. Het doel van het spel is punten verdienen. Om punten te verdienen moet je bommen ontwikkelen. Om een bom te maken heb je werkers (bouwvakkers en/of wetenschappers) en plutonium en/of uranium nodig. Om plutonium en/of uranium te krijgen heb je werkers, geld en gele cake (wat dit ook mag zijn) nodig of moet je het juiste gebouw activeren. Gebouwen kunnen echter door andere spelers worden bespioneerd en aangevallen. Om je te behoeden voor aanvallen van andere spelers moet je ervoor zorgen dat je gevechtsvliegtuigen sterk genoeg zijn. Als je toch wordt aangevallen, kan je de schade herstellen. Dit kost echter geld. Geld heb je ook nodig om gebouwen te kunnen kopen. Gebouwen leveren voordelen op, zoals gele cake, geld, gevechtsvliegtuigen, plutonium, uranium, enz. Mogelijkheden zat!

Het leukste aan dit spel is dat je altijd wel iets leuks kan doen tijdens je speelbeurt. Zelfs als je voortdurend wordt aangevallen op je eigen speelbord, blijven er meestal nog voldoende keuzes over op het centrale speelbord. Tegen het moment dat de meeste vakjes vol raken trekt er zich altijd wel iemand terug met zijn werkers (al dan niet noodgedwongen) en heb je weer meer keuzemogelijkheden. Er valt altijd wel iets nuttigs te rapen in The Manhattan Project.

Bovendien speelt elk Manhattan Project spel anders. Je weet namelijk nooit of je tegenstanders het spel vriendelijk of vijandig zullen spelen. Ze kunnen je rustig je gang laten gaan, maar ze kunnen je ook plat bombarderen en je voortdurend komen bespioneren. Hierdoor moet je je keuzes in het spel voortdurend aanpassen, wat het spel heel leuk maakt.

Het thema (nucleaire bommen ontwikkelen) zal sommige mensen misschien afschrikken, maar ik vind het thema leuk gevonden. Bovendien zit het thema mooi verwerkt in het spel. Het is eens iets anders dan een Middeleeuws dorpje.

Als je verwacht dat dit spel een soort oorlogsspel is waarin je elkaar naar hartenlust kan plat bombarderen, zal je bedrogen uitkomen. The Manhattan Project is in de eerste plaats een worker placement spel. Het aanvalsgedeelte neemt maar een klein deel van het spel in. Het is echter wel een leuk element en zorgt voor heel wat spelersinteractie. Bij het vechtgedeelte kan je ook samenspannen met andere spelers om één speler zwaar toe te takelen. Gemeen, maar leuk!

Het artwork is mooi, zonder meer. De werkers zijn leuke mannetjes met een rond hoofd. Vooral de nerds (wetenschappers) zijn grappig. Wij noemen hen nerd-peetjes. De werkers bestaan uit extra dik karton en liggen heel goed in de hand. Het is al een tijdje geleden dat ik nog zulke schattige spelonderdeeltjes heb gezien. Enkel de figuurtjes uit Galaxy Trucker zijn nog schattiger.

Als je ooit de kans krijgt om dit spel te spelen, laat die kans dan zeker niet aan je neus voorbijgaan. Als je een liefhebber bent van Agricola, dan moet je dit spel zeker spelen. De kans is groot dat je dit spel nog beter zal vinden.

woensdag, 18 september 2013

Terra Mystica doet het weer!

Terra Mystica is nog steeds mijn absolute nummer 1. Wie dit spel al speelde, weet dat het een fantastisch spel is. Dit wordt nog maar eens bewezen. Na de Meeple's Choice en de Nederlandse spellenprijs voor beste expertspel wint Terra Mystica nu ook de Duitse Spellenprijs 2013!  

spellennieuws

Dit is de volledige lijst van de Duitse Spellenprijs 2013:

1 Terra Mystica

2 Tzolk'in: de kalender van de Maya's

3 Brugge

4 Bora Bora

5 De Legenden van Andor

6 Hanabi

7 Yedo

8 Keyflower

9 Rialto

10 Augustus

 

dinsdag, 17 september 2013

Spellen in het vizier (3)

Na het spelen van 259 verschillende spellen zou je denken dat ik niet meer opensta voor nieuwe spellen. Mis poes! Ik sta nu al te popelen om één van de volgende spellen te kunnen spelen. De volgende spellen worden voorgesteld op de spellenbeurs Spiel in Essen.

Op deze blog kon u al lezen dat ik Bang! een Bangelijk goed spel vind. In Bang! Het Dobbelspel kunnen we nu ook al dobbelend elkaar uitmoorden. De basis blijft hetzelfde. Elke speler neemt een verborgen rol. U kent de rollen hoogstwaarschijnlijk nog: de sheriff, de deputies, de outlaws en de renegades. De sheriff en de deputies moeten de outlaws uitmoorden, de outlaws winnen het spel als ze de sheriff vermoorden en de renegade wint als hij als laatste overlevende overblijft in het spel. Elke speler rolt tot drie keer met de vijf dobbelstenen en gebruikt het resultaat van de dobbelstenen om naburige spelers af te knallen, om de schotafstand te vergroten, om levens van zichzelf of van andere spelers te genezen of om zich in het bereik te plaatsen van de indianen. Bang! Het Dobbelspel kan je al spelen vanaf 3 spelers (in het kaartspel Bang! is dit vanaf 4 spelers). Het dobbelspel duurt slechts 15 minuten, een ideale filler dus.

In Banjooli Xeet zijn de spelers tovenaars die de volgorde van aankomst van racende struisvogels moeten voorspellen. Tijdens de race moeten ze obstakels ontwijken, bessen verzamelen, de gevreesde leeuw vermijden en niet wakker liggen van slapende krokodillen. Een race spel met veel bluffen, gekke voorspellingen en hilarische fun!

Friedemann Friese kent u waarschijnlijk wel. Het is de man achter het spel Hoogspanning. Nu brengt hij Futterneid uit. Snacks eten en spellen spelen, mijn twee favoriete bezigheden, zitten nu samen in één spel. Als veelvraat trekt dat natuurlijk mijn aandacht. Je legt op tafel eerst 5 soorten lekkere snacks. Bijvoorbeeld blokjes kaas, salamiworstjes, nootjes, snoepjes en snoeptomaatjes. Al dit lekkers leg je in groepjes van 5. Daarna geef je elke enkele snack een caloriewaarde. Vervolgens voegt elke speler hier een geheime waarde aan toe. Dan start het spel. Elke speler neemt exact één stuk meer of minder dan de vorige speler of hij steelt een snack van een andere speler. Op het einde van het spel onthullen de spelers de caloriewaarden en tellen hun score. Ik heb al honger!

Joepie! Er komt een uitbreiding voor het dobbelspel Las Vegas. Er is nog niet veel informatie over het spel beschikbaar, maar ik ben alvast heel benieuwd!

Social Network is een snel en eenvoudig partyspel dat een simulatie geeft van moderne sociale netwerken. Foto’s plaatsen, deelnemen aan verkiezingen en de laatste roddels over je vrienden te weten komen. Dat klinkt leuk. In dit spel moet je snel, creatief en doeltreffend zijn. Dit spel hou ik in het vizier!

Het deckbuilding systeem van Dominion is schaamteloos gekopieerd in het spel Trains. Weinig vernieuwend en totaal niet interessant zou je dan denken. Toch staat Trains in deze spellen-in-het-vizier-lijst omdat er iets extra werd toegevoegd, namelijk treinen! Door middel van de Dominion-look-a-like kaarten kan je spoorwegen en stations bouwen op een speelbord. In verschillende spellengangen wordt gefluisterd dat dit spel beter zou zijn dan Dominion. Dat moet ik uittesten!

Mensen die mij goed kennen, ook wel vrienden genoemd, weten dat ik een Wrestling fan ben. Wees gerust, ik ben zelf geen ruige vechtersbaas, maar ik hou van de show, de sfeer en de verschillende moves in een Wrestling-match. Ik ben dan ook heel verheugd dat er eindelijk een spel is uitgebracht met dit thema. In het dobbelspel Luchador! Mexican Wrestling Dice gooien de spelers tezelfdertijd dobbelstenen in de ring. De dobbelstenen moeten in de ring landen of minstens de Wrestling ring raken. Je kan hits uitdelen (drop kick, forearm smash, table slam,…), aanvallen blokken, aanvallen counteren en aanvallen missen. You’re next!

Iedereen… of toch bijna iedereen kent het bekende spel Weerwolven van Wakkerdam! Een heel leuk discussiespel met echter twee grote nadelen: 1) Je hebt acht of meer spelers nodig om dit spel te spelen. 2) Je kan al na één minuut uit het spel liggen en dan moet je nog een half uur vanaf de zijlijn toekijken. In het spel Ultimate Werewolf: Inquisition is er geen spelerseliminatie én kan je het spel al spelen vanaf drie spelers. Schitterend! Het spel speelt echter totaal anders, maar het ziet er leuk uit.

 

We kunnen alweer beginnen sparen voor ons spellenbudget!

 

maandag, 16 september 2013

Wizard

Wizard is een kaartspelletje dat je ook met een gewone deck kaarten kan spelen. Aangezien dit spel minder dan 10 euro kost, raad ik je aan om niet de gierigaard uit te hangen, maar gewoon het kaartspel Wizard te kopen! Je krijgt dan kaarten met mooie afbeeldingen, een scoreblok en de spelregels.

wizard.jpgWizard is een slagenspel zoals Manillen en Wiezen. Er zijn kaarten in 4 verschillende kleuren met waarden van 1 tot en met 13. 1 is de laagste waarde en 13 is de hoogste waarde. Je speelt een kaart uit en de andere spelers moeten kleur bekennen (dezelfde kleur uitspelen als de kleur die jij hebt uitgespeeld). Indien iemand niet kan volgen op deze kleur, mag hij een troefkaart spelen. De troef wordt aan het begin van een ronde bekend gemaakt. Een troefkaart is hoger dan een kaart in een andere kleur. Op deze manier moet je proberen om slagen binnen te halen. Daarnaast is er ook nog een nar (de allerlaagste kaart) en een tovenaar (de allerhoogste kaart). Als je de nar speelt, verlies je de slag gegarandeerd. Een tovenaar overtreft daarentegen elke andere kaart.  

Het leuke element aan Wizard is dat je vooraf moet proberen te voorspellen hoeveel slagen je zal binnenhalen. Bij een juiste voorspelling scoor je punten, bij een foute voorspelling scoor je minpunten.

Ik vind Wizard een schitterend spel. Ik zal zelfs meer zeggen, Wizard is het beste slagenspel dat ik ooit speelde. Het leuke aan Wizard is het gokelement aan het begin van elke ronde. Daarna is het in spanning afwachten of je al dan niet exact je voorspelde aantal slagen zal binnenhalen. De tovenaars en narren voegen een leuk extraatje toe.

Als je houdt van slagenkaartspellen, is Wizard een must buy!