zondag, 30 juni 2013

De avonturen van Jean & Marie (1)

Welkom bij de avonturen van Jean & Marie. Marie is bezeten door spellen, maar is jammer genoeg getrouwd met de spellenhater Jean. Gelukkig ligt Jean onder de sloef en speelt hij elke avond met Marie een spel. Als dat maar goed komt…

Marie: Kom Jean, we gaan een spel spelen.

Jean: Alweer UNO?

Marie: Neen, het is tijd voor iets anders. Water en brood zijn enkel lekker als je niets anders te eten hebt, maar nu heb ik kaviaar en oesters gekocht: De Kolonisten van Catan! Dit spel heeft reeds verschillende spellenprijzen gewonnen, zoals Spiel des Jahres en nog een hele hoop andere mooie prijzen. Volgens de poetsvrouw op mijn werk is dit HET spel dat je moet gespeeld hebben!

Even later legt Marie de regels uit aan Jean.

Jean: Ik snap er niets van!

Marie: Het is niet moeilijk, het wijst allemaal zichzelf uit. Dat de beste mogen winnen!

Jean: Dat hoop ik niet!

Na een tijdje spelen heeft Jean het principe van de onderhandelingen nog niet door.

Jean: Pffff, al die domme schapen, ik kan hier niets mee aanvangen!

Marie: In dit spel is het de bedoeling dat je die schapen met mij verhandeld, Jean. Wat denk je van deze deal? Ik geef jou een baksteen en ik krijg van jou drie schapen?

Jean: Ik heb je daarnet al gezegd dat ik niet meer met jou onderhandel tot het einde van het spel.

Marie is aan de beurt en ze koopt een ontwikkelingskaart.

Marie: Dat is vreemd. In de stapel met ontwikkelingskaarten zitten precies alleen maar ridders? *grijns op het gezicht van Marie*

Jean: Als er op die kaart een overwinningspunt staat en jij wint dit spel, dan doe ik je iets.

De voorsprong van Marie wordt groter en groter.

Marie: Joepie, ik heb de langste route.

Jean: Bedoel je die route die je hebt gemaakt met je leugenaarsbakstenen en je hout vol verraad?

Marie heeft reeds 9 punten gescoord, Jean slechts 2 punten.

Jean: Ik kan op geen enkele manier nog winnen, de eerste twee ronden was dit een redelijk spel, maar nu duurt het al twee uur te lang.

Marie: Werp de dobbelstenen dan niet als een loser!

Een moment later is het spel afgelopen.

Marie: Joepie, ik win!

Jean: Ik haat die Kolonisten van Catan en ik haat die zwarte piet nog meer!

Marie: Niet klagen, Jean, morgen spelen we het nog eens, maar dan nemen we de uitbreiding Steden en Ridders er eens bij.

 

En dan nu de vraag voor 200 pateekes: Wat klopt er niet aan dit verhaal? Wie het juiste antwoord denkt te weten, mag dit hieronder posten als commentaar. Ik ben benieuwd.

zaterdag, 29 juni 2013

De meerderheid telt!

Zo gaat dat in het echte leven. De politici met de meeste voorkeurstemmen krijgen een zetel in de regering. In talentenjachten op televisie wint de artiest(e) die het meeste stemmen van het publiek krijgt. Ook bij veel sportdisciplines is vaak een meerderheid nodig. De voetbalploeg die het meeste doelpunten maakt, wint de wedstrijd. Het geeft altijd een goed gevoel om de meerderheid te hebben en het bevordert het competitiegevoel.

Daarom werd dit meerderhedenprincipe ook overgenomen in de spellenwereld. Met succes!

Ik las ooit deze mooie definitie van een meerderhedenspel:

“Een meerderhedenspel is een vorm van een biedspel waar meerdere biedingen tegelijkertijd actief (kunnen) zijn; waar het verhogen van een bod niet noodzakelijkerwijs tot het hoogste bod hoeft te leiden; en waar niet noodzakelijkerwijs alleen het hoogste bod wordt gehonoreerd.”

Het beste meerderhedenspel vind ik zonder enige twijfel El Grande.

In El Grande plaatsen de spelers hun caballero’s (speelstukken) op het speelbord in verschillende regio’s van Spanje. In elke regio worden de meerderheden geteld. Het grootste aantal caballero’s in een bepaalde regio levert de meeste overwinningspunten op voor die speler. El Grande is gevarieerd (door de actiekaarten), er is veel spelersinteractie en dit spel is altijd spannend tot het einde.

Andere heel goede spellen met meerderhedenelement zijn Lancaster, Maharadja, Tikal en Endeavor.

vrijdag, 28 juni 2013

Het gevaarlijke spellenvirus

Er zijn 3 soorten mensen: mensen die kunnen tellen en mensen die niet kunnen tellen.

Er zijn ook 3 soorten spellenspelers: de veelspelers, de gelegenheidsspelers en de niet-spelers. De veelspeler speelt gemiddeld één keer of meerdere keren per week een gezelschapsspel, de gelegenheidsspeler speelt sporadisch eens een leuk bord- of kaartspel en de niet-speler speelt zelden of nooit een spel.

Mijn doel als veelspeler is zoveel mogelijk mensen te besmetten met het zeer besmettelijke doch aangename spellenvirus zodat niet-spelers op termijn gelegenheidsspelers kunnen worden, of misschien zelfs veelspelers. Tot hiertoe is me dat al redelijk goed gelukt, dus zal ik mijn strategie met jullie delen.

Hoe kan je een niet-speler overtuigen om gelegenheidsspeler te worden?

Het is allemaal te vergelijken met katten. U lacht, maar let toch maar eens goed op. Als katten niet spelen, zijn ze hun oud speelgoed beu. Koop dus nieuw speelgoed. 

Hetzelfde geldt voor de niet-speler. In zijn jeugd speelde hij enkel spellen als Monopoly, Cluedo, Ganzenbord, Levensweg of nog erger: UNO. Je zou voor minder een afkeer van spellen krijgen. Neem dus eerst de misverstanden rond oude, foute spellen weg en ga dan voor de nieuwe generatie spellen. Een mens moet immers met zijn tijd meegaan. 

Er bestaan wel degelijk betere bord- en kaartspellen dan de hierboven genoemde spellen. Pak uit met een (voor de niet-speler) onbekend spel als Ticket To Ride, Kolonisten van Catan, Pandemie of Machiavelli. Dat zijn bord- of kaartspellen die niet heel moeilijk zijn, maar toch voldoende uitdaging zullen bieden voor de niet-speler. Deze spellen zijn ideaal om op tafel te leggen met mensen die zelden of nooit een bord- of kaartspel spelen. In het vakjargon spreken we van getaway-games.

Als de niet-spelers na verschillende pogingen nog steeds niet besmet zijn door het spellenvirus, dan rest er nog maar één ding… HEEL HARD WEGLOPEN !

donderdag, 27 juni 2013

Mijn 15 pijnlijkste speelmomenten

Spellen spelen is gevaarlijker dan je denkt! Hieronder een overzicht van mijn 15 meest pijnlijke speelmomenten. Sommige pijnlijke momenten zijn helaas waar gebeurd, andere pijnlijke momenten zijn volledig te wijten aan teveel fantasie. Opgelet: dit stukje is niet geschikt voor gevoelige lezers.

1 Jungle Speed: met twee personen naar de totem grijpen zodat je vinger gekneld zit tussen de totem en de ring aan de vinger van je tegenstander. Auwtch!

2 Dominion: met grote trots haal je je nieuw kaartspel Dominion uit de verpakking. Enthousiast pak je de kaarten vast. Iets te enthousiast! Je snijdt je vingers aan de scherpe rand van de kaarten en het bloed loopt over je kaarten. Auwtch! 

3 Kuub: je krijgt een werpstok van je tegenspeler tegen je hoofd. Auwtch!

4 Time’s Up: tijdens het spel Time’s Up wil je de tennisster Kim Clijsters zo goed mogelijk uitbeelden. Je doet een pijnlijke spreidstand. Auwtch! 

5 Ticket To Ride: je loopt op je blote voeten door de kamer en plots trap je op een treintje uit Ticket To Ride, het spel dat gisterenavond op tafel werd gelegd, maar blijkbaar niet goed werd opgeruimd. Auwtch!

6 Race For The Galaxy: je leest de spelregels, maar je begrijpt niet zo veel van het spel. Je volhardt in de boosheid en je leest de spelregels nogmaals. Je pijnigt je hersenen. Nog steeds geraak je niet wijs uit al die symbolen. Je besluit dan maar een videofilmpje over het spel te bekijken. Je hersenen worden nog meer gepijnigd. Het is allemaal nog wat vaag, maar toch besluit je het spel eens te spelen. Je begrijpt er geen snars van, maar probeert toch een zo goed mogelijk resultaat neer te zetten. Je hersenen ontploffen! Auwtch!

7 Crokinole: keihard met je vinger tegen de rand van het speelbord flicken. Auwtch!

8 Cash & Guns: je speelt Cash & Guns met zes spelers. Vijf van je “vrienden” (de zesde speler ben je zelf) richten tezelfdertijd hun oranje pistool naar je hoofd. Je bent populair! Auwtch! 

9 Dixit Odyssey: geheel per ongeluk mors je een blikje cola over je Dixit Odyssey-kaarten. Je partner kan er niet om lachen en geeft je een oorveeg. Auwtch!

10 Ben ik Napoleon?: je plaatst de display op je hoofd en een woord verschijnt. Je medespeler raadt het woord meteen en slaat vervolgens net iets te hard op de display op je voorhoofd. Auwtch!

11 Gifttrap: in dit spel geef je je vriendin een borstvergroting cadeau. Je vriendin heeft jammer genoeg een andere soort humor dan jou. Auwtch!

12 Poker: fier als een gieter toon je je metalen poker-koffer… en dan laat je per ongeluk de koffer vallen… op je teen… Auwtch!

13 Jungle Speed: zo hard aan de totem sleuren dat je te veel naar voren leunt en zo door de stoel valt. Auwtch!

14 Wat schets je me nou?: je (klein)zoon en (klein)dochter hebben je spel “Wat schets je me nou?” eens uitgetest. Met de zwarte stiftjes… op je muur! Auwtch!

15 City Of Horror: Auwtch! Auwtch! Auwtch! X 100

Aanvullen mag…

Bang!

In Bang! keren we terug naar het Wilde Westen. De Sheriff jaagt op de Renegade en de Outlaws. De Outlaws zijn vogelvrij verklaarde misdadigers die er niet voor terugdeinzen om de Sheriff een kopje kleiner te maken. De Sheriff krijgt echter hulp van de Deputy’s. Deze hulpsheriffen zouden hun eigen leven riskeren om de Sheriff in leven te houden. Tenslotte is er nog de Renegade. De Renegade probeert zich aan te sluiten bij de groep van de Outlaws of bij de groep van de Sheriff en zijn hulpje, maar uiteindelijk heeft de Renegade maar één doel: ervoor zorgen dat iedereen sterft zodat hij als enige overlevende overblijft in de Far West. De grote egoïst!

Iedereen weet wie de Sheriff is, maar de Deputy, Renegade en Outlaws geven hun ware identiteit niet prijs. Anders zouden ze al snel hun loodje kunnen leggen. In het begin van het spel beginnen de speculaties, de verdachtmakingen en de samenzweringen. Niet veel later vliegen de kogels in het rond.

In dit kaartspel krijgt elke speler één van de hierboven genoemde rollen. Door het uitspelen van kaarten, kan een speler zichzelf beschermen of andere spelers aanvallen. Het is de bedoeling om al je tegenstanders af te knallen door het uitspelen van Bang!-kaarten. Met een Mis!-kaart kan je schoten ontwijken. Elke speler krijgt ook nog een karakter met een speciale eigenschap. Daarnaast worden er verschillende soorten wapens gebruikt, behalve waterpistooltjes. Elk wapen heeft een ander bereik. Wie zijn laatste leven (voorgesteld door kogels) verliest, gaat dood en ligt uit het spel. Deze speler mag dan van de zijlijn toekijken (of aardappelen gaan schillen). Dit is echter geen groot nadeel, want zelfs vanaf de zijlijn is het nog steeds leuk om de andere spelers te zien vechten voor hun leven.

Bang! (met uitroepteken!) is altijd lachen. Hoe meer kogels er door de lucht vliegen, des te meer lachsalvo’s en vreugdedansjes er onder de spelers zullen plaatsvinden.

Ook het spelersaantal is een groot voordeel. Je kan gerust wat vrienden/vriendinnen uitnodigen, want aan dit leuke kaartspel kunnen er maximum 7 spelers deelnemen.

Bang! is niet moeilijk om uit te leggen, maar er staan wel redelijk veel symbolen op de kaarten. Bij een eerste speelbeurt moet je die symbolen nog wat leren kennen (vergelijk het in dat opzicht met 7 Wonders), maar dit heb je snel onder de knie. Bovendien staan alle symbolen mooi samengevat op een overzichtskaartje. Een pluspunt!

Het is wel jammer dat de rollen meestal vrij snel worden ontmaskerd. Als er slechts 1 Deputy in het spel zit, begint die speler meestal meteen op de Outlaws te schieten. De identiteit van de Sheriff is immers gekend, dus kan de Deputy zonder problemen de andere spelers aanvallen. Hierdoor weet de sheriff wie zijn bondgenoot is en weten de Outlaws ook meteen wie ze moeten aanvallen. Op die manier blijft het enkel gissen naar de Renegade. Dit neemt wat spanning weg uit het spel.

Ik stel me ook vragen over de balans van het spel. De Renegade heeft volgens mij de moeilijkste rol om te winnen. Een Renegade moet als enige overlevende overblijven, wat niet evident is, want zowel de Outlaws als de Sheriff en de Deputy(‘s) zijn in de meerderheid.

Velen klagen ook over de lange speelduur van dit spel, maar in onze speelgroep valt dit eigenlijk heel goed mee.

Bang! is een mix van Saboteur (verborgen rollen en intriges) en Cash & Guns (lekker elkaar afknallen met wapens).

Als je dit spel met de juiste spelers en in de juiste sfeer speelt, als je niet allergisch bent voor (on)geluk en als je houdt van luchtig vertier, dan is Bang! iets voor jou! Met een uitroepteken!

woensdag, 26 juni 2013

Ditterio’s race door spellenland

Welkom aan alle huidige en toekomstige spellenliefhebbers! Mijn naam is Dieter. Sommigen zullen me (ook) kennen als Ditterio. Voor het overgrote deel op deze aardbol ben ik gewoon de zoveelste onbekende persoon die een blog opent. Joepie!

“Een spellenblog van Ditterio!? Oh nee, nu is hij helemaal gek!”, hoor ik velen onder jullie denken. En gelijk hebben jullie, want ik ben helemaal gek van gezelschapspellen.

In deze blog zal ik jullie meenemen op Ditterio’s race door Spellenland. Wat mag je van deze blog verwachten? Mijn ongezouten mening over spellen en alles wat met spellen heeft te maken. Dit klinkt vaag en dat is ook vaag, maar ik hou jullie graag nog wat nieuwsgierig zodat jullie ook een volgend bezoek aan mijn spellenblog zullen overwegen. 

Ditterio