zondag, 09 februari 2014

http://ditteriosracedoorspellenland.wordpress.com/

Mijn blog is verhuisd! Vanaf nu kan u hier terecht voor meer leesplezier over spellen: http://ditteriosracedoorspellenland.wordpress.com/

donderdag, 06 februari 2014

Trivial Pursuit : Wedden dat je ‘t weet

Iedereen kent natuurlijk het vragenspel Trivial Pursuit. In Trivial Pursuit: Wedden dat je het weet krijgt de originele Trivial Pursuit een twist. Naast het gekende concept (het beantwoorden van vragen en het verdienen van gekleurde taartstukjes bij een juist antwoord) moet je nu ook wedden of je tegenspelers het antwoord al dan niet zullen weten.

In je beurt kies je een thema uit de openliggende thema’s. Alle tegenspelers moeten nu inschatten of jij het antwoord juist of fout zal beantwoorden. Daarbij moeten ze beslissen hoeveel pokerfiches ze zullen inzetten. Wie juist gokt, krijgt zijn inzet verdubbeld terug. Wie fout gokt, is zijn ingezette pokerfiches kwijt. Als een speler het antwoord juist beantwoord, krijgt hij bovendien al de ingezette pokerfiches van de spelers die niet in hem geloofden. Er is ook de mogelijkheid om taartstukjes te kopen zonder een vraag te moeten beantwoorden.

Het concept is origineel en veel leuker dan de originele Trivial Pursuit. Toch is dit spel niet echt een topper in mijn ogen.

Ten eerste is er de lange speelduur. Zeker met meer dan drie spelers kan het spel heel lang duren. Als er dan spelers aan tafel zitten die graag even nadenken vooraleer de vraag te beantwoorden, kan het spel nog langer duren.

Ten tweede is er de hoge moeilijkheidsgraad. Dit kan natuurlijk liggen aan het intellectueel niveau van onze gemiddelde spelersgroep, maar toch vind ik dat de meeste vragen heel moeilijk zijn als je geen specialist bent in dat bepaalde thema. Door de moeilijkheidsgraad van de vragen zet bijna elke speler steeds zijn pokerfiches in op een fout antwoord. Hierdoor verliest het nochtans originele wedsysteem volledig zijn effect. Een gemiste kans.

Ten derde is er het kopen van taartstukjes. Je kan dit spel winnen door bijna geen enkele vraag juist te beantwoorden, maar steeds je taartstukjes te kopen als je op het vakje “koop of gooi” komt. Op die manier wordt winst of verlies te vaak bepaalt door het geluk van een dobbelsteenworp.

Ten vierde is er de regel dat je op het einde (als je alle verschillende taartstukjes hebt verzameld) nog één vraag goed moet beantwoorden. Nadeel is echter dat de andere spelers het onderwerp en de categorie mogen kiezen (tenzij je met je overgebleven pokerfiches een onderwerp en/of categorie kan kopen). De vragen zijn al moeilijk, maar als je tegenspelers ook nog eens een onderwerp en categorie mogen kiezen waarvan jij geen kaas hebt gegeten, dan wordt het extreem moeilijk.

Met een aantal huisregels kan dit spel leuker worden:

1 Gebruik een zandloper waarbij elke speler x-aantal seconden tijd heeft om de vraag te beantwoorden. Probleem 1 opgelost.

2 Kies enkel kaarten met thema’s die de hele groep liggen. Niets is zo irritant als vragen te moeten beantwoorden over een thema waarvan je niets weet en ook niets wenst te weten. Probleem 2 opgelost.

3 Trek de prijs om een taartstukje te kopen op van 10 pokerfiches tot 15 pokerfiches. Op die manier worden de pokerfiches schaarser en wordt het spel spannender. Probleem 3 opgelost.

4 Laat de speler altijd zelf een onderwerp en categorie kiezen indien hij alle taartstukjes heeft verzameld. Probleem 4 opgelost.

Conclusie: de bedoeling van dit spel was goed, maar er zitten een aantal schoonheidsfoutjes in. Als je de regels een klein beetje aanpast, kan het echter nog leuk worden. Je moet natuurlijk wel houden van trivia-spellen.

woensdag, 05 februari 2014

Nieuwsflash: Saboteur 3

Na Saboteur 1 en Saboteur 2 krijgen we binnenkort Saboteur 3 voorgeschoteld. Saboteur 3 zal een stand alone spel worden voor 1 of 2 spelers. De Belgische designer Frederic Moyersoen is momenteel nog op zoek naar een grafische ontwerper voor het nieuwe spel. Verder is er nog niet veel informatie over het spel beschikbaar. Ik hou u op de hoogte van zodra ik meer nieuws heb.

 

dinsdag, 04 februari 2014

Dit was januari 2014

In januari 2014 speelde ik 8 nieuwe spellen. Met nieuwe spellen bedoel ik alle spellen die ik in deze maand voor de allereerste keer speelde. De spellen staan in volgorde gerangschikt van leuk naar minder leuk. Nummer 1 was het leukst en nummer 8 was het minst leuk. Veel leesplezier!

1 The Castles of Burgundy

Wauw! Stefan Feld is een held! Dit is een fantastisch spel! Makkelijk te begrijpen, maar heel veel diepgang. Het is zo leuk om met de tegeltjes te puzzelen op het speelbord, het is zo leuk om je dobbelstenen te manipuleren, het is zo leuk om bij elk geplaatst tegeltje een andere actie te mogen uitvoeren, het is zo spannend en het is zo leuk om te spelen! Dit spel is niet alleen mijn favoriet nieuw spel van de maand, maar ook één van de beste spellen aller tijden!

2 Acquire

Acquire is een aandelenspel zoals ik ze graag speel: duidelijke en eenvoudige regels, maar moeilijke beslissingen en veel spanning. Het is voortdurend afwegen wat het beste is, veel geld investeren in aandelen van de bedrijven of toch nog even de kat uit de boom kijken. Dit is een grote klassieker!

3 Tournay

Tournay is een kaartspel met worker placement elementen. In het begin kan er wat onduidelijkheid zijn over de verschillende symbolen, maar eens je de symbolen kent, speelt dit spel heel vlot. Het is ook altijd leuk om je tegenspeler wat te pesten. Ik zou Tournay graag wat vaker willen spelen. Een aanrader!

4 Spyrium

Spyrium is een topper! Veel diepgang en toch eenvoudige regels, heel wat spelersinteractie met pestelement, werkers plaatsen op een heel vernieuwende manier, kaarten met duidelijke symbolen, een aangename speelduur, speelbaar van 2 tot 5 spelers en de groene Spyrium-blokjes doen het spel nog meer schitteren!

5 Belfort

Alweer een heel goed worker placement spel, deze keer zelfs een worker placement met area control. Belfort biedt naast mooi artwork ook een modulair speelbord, veel variatie, spelersinteractie, tactiek, strategie en speelplezier! Een nadeel is dat het een heel frustrerend spel is. Je ziet namelijk snel iets over het hoofd en je kan door de andere spelers ook serieus worden geboycot. Niet het beste spel in zijn genre, maar wel meer dan degelijk.

6 Lewis & Clark

Heavy! Lewis & Clark is een echte hersenkraker voor veelspelers. Het is niet dat de regels zo moeilijk zijn (integendeel), maar het is heel moeilijk om de juiste kaarten op het juiste moment te spelen. Lewis & Clark biedt een mooie mix van hand building en worker placement. Als de speelduur en de zwaarte van dit spel je niet afschrikken, dan moet je Lewis & Clark zeker eens proberen!

7 Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island

Ik had hoge verwachtingen van Robinson Crusoe omdat je overal positieve recensies leest over dit spel. Toch bleef ik wat op mijn honger zitten. Ik heb op geen enkel moment ook maar een beetje spanning gevoeld in dit spel. Jammer! Ik ga het spel nog niet volledig afschrijven en ik wil het zeker nog eens een kans geven, maar mijn eerste speelbeurt was toch vrij teleurstellend.    

8 Mr. Jack Pocket

Mr. Jack Pocket is de zwaar vereenvoudigde versie van Mr. Jack. Ik geef de voorkeur aan de originele Mr. Jack, maar dit spel is zeker niet slecht. Het is een klein maar fijn deductiespelletje dat heel snel speelt. Als je er even slecht in bent als ik, speelt het zelfs nog sneller!

Januari was een hele goede maand wat nieuwe spellen betreft. De eerste zes spellen in deze lijst vond ik allemaal heel goed. Al moet ik toch zeggen dat het fantastische spel The Castles of Burgundy er met kop en schouders bovenuit steekt. Verder krijgt Robinson Crusoe een herkansing en is Mr. Jack Pocket leuk als filler. 

maandag, 03 februari 2014

Dit was december 2013

In december 2013 speelde ik 7 nieuwe spellen. Met nieuwe spellen bedoel ik alle spellen die ik in deze maand voor de allereerste keer speelde. De spellen staan in volgorde gerangschikt van leuk naar minder leuk. Nummer 1 was het leukst en nummer 7 was het minst leuk. Veel leesplezier!

1 Kaiser

Kaiser is een zwaar meerderhedenspel met veel spelersinteractie en veel diepgang. De regels zijn niet heel moeilijk, maar het is niet eenvoudig om dit spel goed te spelen. Het is een echte hersenbreker. Er zitten een aantal heel mooie elementen in dit spel, zoals het stemmen op de keizer. Jammer dat Kaiser misschien net iets te lang duurt. Een aanrader voor wie houdt van een diep spel!

2 Koryo

Koryo is een leuk, interactief en snel kaartspel. Vanaf het moment dat je alle symbolen op de kaarten kent (dat gaat vrij snel), speelt Koryo heel vlot. Met twee spelers vond ik het al goed, maar ik ben toch benieuwd om dit spel eens met drie of vier spelers te spelen.

3 Fury of Dracula

Fury of Dracula is de zwaardere variant op Brieven uit Whitechapel. Ik verkies laatstgenoemde, maar Fury of Dracula is ook een goed spel. Alleen de lange speelduur is een domper op de speelvreugde. Bovendien ben ik geen fan van het thema.

4 Glastonbury

Glastonbury is een leuk tussendoortje. Het is een licht kaartspelletje met memory-element. Leuk om eens gespeeld te hebben en ik zal met veel plezier meespelen als ik nog eens de kans krijg om dit spel te spelen, maar Glastonbury hoeft niet in mijn collectie.

5 Eight-Minute Empire

Een heel eenvoudig meerderhedenspelletje. Het is een heel licht spelletje met een grote geluksfactor. Leuk om af en toe eens te spelen, maar ook niet meer dan dat.   

6 Struggle

Struggle is een spel uit de oude doos. Het spel dateert van 1982. Voor die leeftijd is het geen slecht spel. Het is een race spel met dobbelstenen waarbij je ervoor moet zorgen dat de vijf racende pokerstenen in de juiste volgorde de finish bereiken. Niet evident aangezien de andere spelers een andere finishvolgorde in gedachten hebben.  

7 Le Bloq

Le Bloq is één van de saaiste abstracte spellen die ik ooit speelde! Dit spel voelt saai en repetitief aan. Geen aanrader.

Deze maand heb ik jammer genoeg geen nieuwe grote toppers leren kennen. Fury of Dracula en Kaiser zijn twee zware spellen met veel mogelijkheden, maar de speelduur zorgt er voor dat ik beide spellen waarschijnlijk niet vaak meer zal spelen.  Koryo, Glastonbury en Eight-Minute Empire zijn eenvoudige, maar leuke fillers. Het zijn lekkere aperitiefhapjes, maar geen spellen om als hoofdmaaltijd op te dienen. Daarvoor zijn ze te kort en te weinig gepeperd.

Morgen volgt Dit was januari 2014 !

 

zaterdag, 01 februari 2014

Top 8 beste uitspraken over bordspellen

8 Mannen spelen het spel, vrouwen kennen de score - Roger Woddis

7 In de eerste helft van het spel geef je jezelf 100%, en als dat niet genoeg is geef je in de tweede helft wat overblijft - Yogi Berra

6 De manier waarop een man een spel speelt toont iets van zijn karakter. De manier waarop hij verliest toont alles van zijn karakter – Onbekend

5 In de geest van de beginnende speler zijn er veel mogelijkheden, maar in de geest van de expertspeler zijn er maar een paar - Shunryu Suzuki

4 We stoppen niet met spelen omdat we oud worden, we worden oud omdat we stoppen met spelen – George Bernard Shaw

3 Een goed spel is een spel waarbij de winnaar denkt dat hij won omdat hij goed speelde, en de verliezers denken dat ze hebben verloren omdat ze pech hadden. En een goed spel is zelfs nog beter als ze allemaal gelijk hebben - Bruno Faidutti

2 Geld is niet alles, maar het is een tiebreak in Hoogspanning – Onbekend

1 Wanneer men een spel speelt, is het doel om het spel te winnen, maar het is het doel dat belangrijk is, niet de overwinning – Reiner Knizia

vrijdag, 31 januari 2014

Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island

Robinson Crusoe zit speltechnisch goed in elkaar, maar ik speel het niet graag.

Wat me het meest stoort aan Robinson Crusoe is dat het eigenlijk een solospel is dat je toevallig met meerdere spelers kan spelen. In dit spel heeft elke speler eigen actiestenen ter beschikking, maar eigenlijk doe je met je eigen stenen steeds wat het beste is voor de hele groep. Je neemt niet zelf de beslissingen, maar je gooit alle actiestenen op een hoop en je beslist dan samen met de groep welke acties je gaat kiezen. Op die manier krijg ik het gevoel dat het niet echt uitmaakt of je het spel met 1, 2, 3 of 4 spelers speelt. Je kan perfect een 4-spelersspel spelen om dan vervolgens alleen alle acties van de spelers te bepalen.  

Robinson Crusoe moet het vooral hebben van zijn thema. Mooie tekeningen, leuke teksten op de kaarten, … het is allemaal goed gevonden, maar toch kon ik me (in tegenstelling tot mijn tafelgenoten) niet echt inleven in het spel. Ik heb me op geen enkel moment een echte avonturier gevoeld, eerder een verzamelaar van blokjes. 

Het spel ziet er heel complex uit en het is ook complex. De eerste ronden zit je erbij en kijk je ernaar. Je doet maar wat en ondergaat het spel. Na een aantal ronden gaat dit wat beter en zie je meer en meer wat de bedoeling is. Toch is het een echt groeispel. Je moet dit spel vaker spelen om echt goed te kunnen worden in dit spel.

Ondanks de moeilijkheidsgraad van het spel, hadden we halverwege de eerste legende reeds al ons hout verzameld en was de opdracht al bijna geslaagd. Er speelden wel twee ervaren spelers mee. Op dat moment had ik nog geen enkele keer een momentje van spanning gevoeld. Een goed coöperatief spel moet spanning bieden en je bij de keel grijpen. Dat heb ik bij dit spel niet gevoeld.

Ik ga de volgende keer passen voor dit spel. Als het thema jou wel aanspreekt, moet je dit spel een kans geven, want ik ken verschillende mensen die dit spel wel heel leuk vinden.

donderdag, 30 januari 2014

Lewis & Clark

Handbuilding

In Lewis & Clark maken de spelers een expeditie over het Noord-Amerikaanse continent. Het doel van de spelers is om als eerste de Pacifische Oceaan te bereiken.

Tijdens je beurt kan je steeds twee kaarten uit je hand spelen. Om een kaart uit je hand te kunnen activeren moet je deze kaart combineren met een andere kaart uit je hand. Uitgespeelde kaarten worden tijdelijk onbruikbaar. Op die manier sta je voortdurend voor een dilemma: nog meer kaarten uitspelen (maar steeds minder mogelijkheden overhouden) of kaarten opofferen. Tijdens het spel kan elke speler personage kaarten kopen om zijn hand te vergroten en indianen inhuren om meer opties te kunnen gebruiken. Op die manier moet je alles zo goed mogelijk proberen te optimaliseren.

Hersenbreker

Lewis & Clark is een echte hersenkraker. Het is een veelspelerspel. Voor velen zal dit spel heel zwaar aanvoelen. Je moet goed nadenken, want de minste misrekening kan al je plannen in de war sturen. Goed plannen op lange termijn is noodzakelijk. Aangezien het geen eenvoudig spel is, is er ook gevaar voor downtime (zeker bij een spel met veel spelers). Bovendien zullen beginners geen schijn van kans maken tegen spelers die dit spel al onder de knie hebben. Op die manier is het voor beginners ook meteen minder spannend als meer ervaren spelers veel voorsprong hebben en ze deze spelers nooit meer zullen kunnen inhalen.

Optimalisatiepuzzel

Verwacht van Lewis & Clark geen puur racespel. Het is eerder een optimalisatiepuzzel waarbij je je hersenen stevig aan het werk mag zetten. Soms kan het spel wat frustrerend zijn als je de juiste combo’s maar niet weet te vinden. Bovendien kan de speelduur erg oplopen, zeker als je het spel voor de eerste keer speelt en niet meteen de juiste strategie kan vinden. Dan blijf je een hele tijd voor- en achteruit varen en schiet je niets op. Ik heb het geluk gehad dat ik het spel de eerste keer heb gespeeld met iemand die me de regels heel goed heeft uitgelegd. Hierdoor bleef de speelduur enigszins beperkt.

Multi-player solitaire

Lewis & Clark is een multi-player solitaire spel. Iedereen is grotendeels “alleen” met zijn kaarten aan het spelen. Toch bevat dit spel ook wat spelersinteractie. Je moet goed kijken naar de gekleurde symbolen op de uitgespeelde kaarten van je buren. Dit kennen we trouwens nog uit 7 Wonders.

Herspeelbaarheid

Lewis & Clark biedt een mooie mix van worker placement en hand building. Door de vele verschillende soorten kaarten is de herspeelbaarheid van dit spel ook heel groot. Het artwork is mooi en bovendien is dit spel ook solo goed te spelen.

Conclusie

Lewis & Clark is een heel goed spel. Ik kan begrijpen waarom vele spelers dit spel het beste spel van 2013 vinden. Als je een liefhebber bent van zware spellen en een lange speelduur je niet afschrikt, dan hoort dit spel thuis in je spellenkast. Voor mij is dit zeker niet het beste spel van 2013. Ik vond het leuk om te spelen en ik wil het zeker nog eens spelen, maar ik ga me het spel niet aanschaffen. Daarvoor voelt het allemaal iets te zwaar aan. Leuk om af en toe eens te spelen, maar ik verkies toch een iets lichtere maaltijd.

woensdag, 29 januari 2014

Belfort

Worker placement en area control in één spel

Belfort is een werkverschaffingsspel met meerderheden element. Je werkers verzamelen grondstoffen, kiezen de beste gebouwen uit en bouwen mee aan het Belfort. Met je werkers kan je enerzijds punten scoren door de meerderheid te behalen in de verschillende districten en anderzijds punten scoren door het grootste aantal werkers te hebben van een bepaald type werker.

Op het eerste zicht lijkt Belfort weinig vernieuwend en denk je dat je het zoveelste worker placement spel op je bord krijgt gegooid. Dat is niet helemaal waar. In tegenstelling tot vele andere worker placement spellen probeer je in dit spel zoveel mogelijk meerderheden te bekomen. Zowel de meerderheid van gebouwen in de districten als de meerderheid voor elk type werker. Dat geeft een ander speelgevoel aangezien je niet alleen voor je grondstoffen moet zorgen, maar ook goed moet nadenken in welke districten je steden wil bouwen en welke werkers je extra wil aanschaffen. Een goede planning is heel belangrijk.

Pestelementen

Belfort is geen vriendelijk spel. Hiermee bedoel ik dat je je tegenspelers kan tegenwerken, bijvoorbeeld door de meerderheid in een gebied over te nemen of door goede actieplaatsen te bezetten waardoor deze plaatsen niet meer beschikbaar zijn voor de andere spelers. Het bevordert natuurlijk de spelersinteractie en het verplicht je om goed na te denken over je acties.

De leider wordt benadeeld

Bij deze worker placement moeten er geen werkers worden gevoed. Er moeten echter wel belastingen worden betaald. Hoe meer punten je hebt gescoord, des te meer belastingen je zal moeten betalen. De leider in het spel zal vaak meer belastingen moeten betalen dan de spelers na hem op het scorespoor. Dit zorgt ervoor dat de leider niet te ver kan uitlopen op de andere spelers waardoor het spel steeds spannend blijft.

Mooi artwork

Belfort levert ook mooi materiaal af. Het speelbord is een streling voor het oog en ook de werkers mogen er wezen. Het ziet er misschien allemaal wat kinderlijk uit door de felle kleuren en de cartooneske tekeningen van de elfjes, dwergen en gnomen, maar laat je hierdoor zeker niet misleiden. Belfort is geen kinderspel. Integendeel. De spelregels zijn vrij eenvoudig maar je zal heel goed moeten nadenken om al je plannen goed te kunnen uitvoeren. Je ziet namelijk snel iets over het hoofd.

Moduleerbaar speelbord

De moduleerbaarheid van het speelbord is een goede vondst. De districten (taartstukken) passen perfect tegen elkaar en de tekeningen lopen mooi over in elkaar. Je kan de districten ook lichtjes uit elkaar schuiven zodat je steeds het overzicht behoudt tussen de verschillende districten. Dit is nodig om in één oogopslag de meerderheid in de verschillende districten te kunnen bepalen.

Variatie

De verschillende gilden tegels die op het speelbord liggen, zijn in elk spel anders. Dit zorgt ervoor dat elk spel anders kan worden gespeeld. Ook bij de kaarten is er variatie troef. Er zijn 10 verschillende soorten kaarten. Laat je hierdoor niet afschrikken, want door de duidelijke en eenvoudige symbolen op de kaarten blijft alles heel overzichtelijk.

Elfen, dwergen en gnomen

Er zijn drie verschillende soorten werkers: elfen, dwergen en gnomen. Elke werker is gespecialiseerd in andere taken. Dit is een leuk element in het spel (dat we ook al kennen uit spellen als The Manhattan Project, maar dan met andere figuren).

Lange speelduur

Het enige negatieve punt aan Belfort is de lange speelduur. De speelduur van Belfort bedraagt ongeveer 120 minuten of langer. Je bent er even mee zoet. Ook downtime ligt op de loer, want door de vele mogelijkheden in het spel zal niet elke speler even snel spelen. Soms zie je het even niet en moet je iets langer nadenken. Een voordeel is wel dat je voor jezelf al wat kan plannen tijdens de beurt van de andere spelers. Toch zou ik het spel nooit met vijf spelers spelen, want dan vermoed ik dat de speelduur drastisch zal worden verlengd.

Conclusie

Ik heb Belfort met heel veel plezier gespeeld. Het is geen absolute topper voor mij, maar wel een meer dan degelijk spel voor de liefhebbers van worker placement spellen.

dinsdag, 28 januari 2014

Lancaster

Prachtig speelmateriaal

Lancaster is een worker placement spel waarbij je elke ronde je ridders op pad stuurt. Van zodra je het speelbord op tafel hebt gelegd en de speelstukken hebt verdeeld, is het al genieten geblazen. Het speelmateriaal is heel mooi en het ridderthema zit goed verwerkt in het spel met respect voor de historische achtergrond.

Lancaster biedt een mooie mix van blind bieden, worker placement en meerderheden.

Blind bieden

Normaal ben ik geen fan van blind bieden, maar in dit spel is het echt spannend. Meestal kan je op voorhand al raden welke spelers voor of tegen een bepaalde wet zullen stemmen. Je weet echter niet hoe zwaar ze zullen inzetten. Het blijft gissen, maar toch zal je redelijk goed kunnen inschatten op welke wetten je het zwaarst zal moeten inzetten.

Worker placement met originele twist

Aan het worker placement gedeelte werd een originele twist gegeven. Nu kan je niet alleen ridders plaatsen (worker placement), maar ook ridders van andere spelers verdrijven door een sterkere ridder te spelen op diezelfde plaats. De verdreven ridder gaat niet verloren, maar mag je gewoon opnieuw inzetten op een andere plaats. Je kan er ook voor kiezen om de krachten van je ridders te bundelen en met twee of meer ridders op één plaats te gaan staan. Geen frustratie in dit spel dus, maar gewoon leuke interactie tussen de spelers.

De wet van de sterkste

Je moet de meerderheid behalen in een gebied door een sterkere ridder te plaatsen dan de andere spelers. Dan mag jij de bijhorende actie uitvoeren. Aangezien je de ridders op het speelbord en de ridders in de voorraad van de andere spelers steeds kan zien, kan je het spel heel slim en tactisch spelen.

Lange speelduur met veel spelers

Tijdens mijn eerste speelbeurt van Lancaster was ik wild enthousiast. Ik had zelden een spel gezien dat zoveel diepgang biedt met zo’n eenvoudige regels. Bovendien is het spel nog goed gebalanceerd ook. Na mijn tweede en derde speelbeurt vind ik Lancaster nog steeds een goed spel, maar is mijn enthousiasme toch wat getemperd. Een nadeel aan dit spel is de speelduur die flink kan oplopen. Zeker in een spel met 5 spelers. Met veel spelers kan het plaatsen, het verdrijven, het opnieuw plaatsen, het opnieuw verdrijven,… voor veel downtime zorgen omdat je steeds opnieuw een nieuwe plaats voor je ridder moet zoeken op het speelbord. Als het plaatsen van de ridders teveel tijd in beslag neemt, kan het allemaal wat repetitief beginnen aanvoelen.

Een aanrader

Toch wil ik positief eindigen. Lancaster staat weliswaar niet meer in mijn top 10 van beste spellen aller tijden, maar toch blijft dit een heel goed spel dat ik aan elke spellenliefhebber zou aanraden. Dit spel won niet voor niets de Nederlandse spellenprijs in 2012.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende